21 верасня, панядзелак

Вы тут

«Гарадскім хочацца цішыні, а нам — адпачыць ад яе»


З ранку свіней пачысціць, потым — карову падаіць, а ўвечары — на дыскатэку. Прадстаўнікі моладзі з дзвюх суседніх вёсак Столінскага раёна — Асаўца і Асавой — расказваюць пра свой лад жыцця.


Мікалай Аляшкевіч, 16 гадоў:

— Вольнага часу ў сельскай мясцовасці не так шмат, так што кожны адпачынак хочацца правесці карысна, весела, з душою. Усе забавы, якія тут ёсць, працэнтаў на 80 — ініцыятыва самой моладзі. Але пад-трымлівае і школа, збольшага ў спартыўным кірунку. Што наконт творчасці, то ў Доме культуры ёсць творчае аб'яднанне, але... Тут можна казаць пра разрыў пакаленняў. Гэта музычны гурток, удзельніцамі якога з'яўляюцца бабулькі 65+ у народных касцюмах з гармонікам. Але што там моладзі рабіць? Не разумею. Нашаму пакаленню такое ўжо нецікава. Актыўных хлопцаў і дзяўчат хапае, але ў поўнай меры яны не могуць раскрыць свой патэнцыял.

Для сябе я ўжо вырашыў, што ў горад перабяруся абавязкова. Паступлю ў ВНУ, адвучуся ды і застануся. У горадзе зарплаты вышэйшыя, ёсць магчымасць рэалізаваць сябе як асобу. Чым вёска адрозніваецца ад горада? У горадзе не сорамна быць іншым, быць яркім, быць самім сабой. У вёсцы ўсе прывыклі злівацца, быць аднолькавымі, не высоўвацца, быць стрыманымі: у знешнім выглядзе, думках, пачуццях. Але гэта не пра мяне.

Лілія Квятко, 15 гадоў:

— Як на вёсцы моладзі жывецца? Працуем, бацькам дапамагаем гаспадарку весці. Але, як і ўсякая моладзь, пра забавы не забываемся: блізкія сябры побач, вогнішча, бульба з салам ды песні — прыгажосць! Калі сілы і энергія застаюцца, можам у валейбол ці футбол па-гуляць. Што да дыскатэк — менавіта для нашай вёскі гэта неактуальная тэма. Хоць кожныя выхадныя ў Доме культуры яе ладзяць, але туды ніхто не ходзіць... У суседніх вёсках усё інакш: збіраюцца, танцуюць. Там і людзей больш. У нас усе сарамлівыя ці грошай шкадуюць, бо наведванне танцпола платнае. Наш вясковы DJ дзядзька Мікола так і сядзіць з музыкай хвілін сорак, потым, разумеючы, што чакаць наведвальнікаў сэнсу няма, вырубае музыку, дастае ключ з кішэні і зачыняе дзверы. Вы не падумайце, наведвальнікі ў Доме культуры ёсць, але яны ходзяць не на дыскатэку, а на тэніс: на другім паверсе будынка ёсць і стол, і ракеткі.

Калі ўжо гаварыць на больш сур'ёзную тэму, напрыклад, пра самаразвіццё, дык у вёсцы гэта рэальна. Мясцовыя юнакі і дзяўчаты могуць праявіць сябе са спартыўнага, творчага і інтэлектуальнага боку. У першым выпадку дапаможа школа. Што наконт творчасці, то тут усё схіляецца ў бок рукадзелля. А факультатывы пры школе дапамагаюць узбагаціцца інтэлектуальна. Што хачу сказаць: патэнцыял моладзі тут можна раскрыць, але на базавым узроўні. Калі нехта пажадае скокнуць вышэй, заняцца нечым нетыповым, то ў вёсцы не дапамогуць. Ну, напрыклад, захацелася мне танцаваць vogue на прафесійным узроўні, дзядзька Мікола не навучыць жа! Ці захачу на скрыпцы навучыцца граць. Па-першае, у вёсцы такога інструмента ні ў кога няма — пазычыць немагчыма, а па-другое, няма чалавека, які б навучыў.

З кожным годам у нашай вёсцы ўсё менш моладзі: паступаюць у ВНУ, а потым і застаюцца ў гарадах. Вясковым не хапае дзвіжу, ужо ў 22.00 мала каго можна сустрэць на вуліцы. Для нас тут занадта спакойна. Калі гарадскія прыяджаюць сюды, каб адпачыць ад шуму, людзей, то нашым хочацца адпачыць ад той самай цішыні і ўбачыць новыя твары.

Кацярына ЯРАШЭВІЧ, студэнтка ІІ курса факультэта журналістыкі БДУ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Тураўскі крыж упершыню будзе прадстаўлены 26 верасня

Тураўскі крыж упершыню будзе прадстаўлены 26 верасня

На свята Узнясення Крыжа Гасподняга, падчас вячэрняй службы ў Мінскім кафедральным саборы.

Грамадства

Як і чым жыве колішняя «памідорная сталіца» Беларусі?

Як і чым жыве колішняя «памідорная сталіца» Беларусі?

Каб адчуць, чым organіc food адрозніваецца ад звыклых для сучаснага гараджаніна прадуктаў, дастаткова пакаштаваць памідоры ў Савічах і параўнаць іх з таматамі з гіпермаркета.

Грамадства

Генеральны дырэктар РУП «Белпошта» Святлана Юркевіч: Мы будзем развіваць перш за ўсё паштаматы

Генеральны дырэктар РУП «Белпошта» Святлана Юркевіч: Мы будзем развіваць перш за ўсё паштаматы

На працягу многіх дзесяцігоддзяў пошта асацыіравалася з традыцыйным наборам паслуг — лістамі, пасылкамі, газетамі, пенсіямі... Але сучасныя тэхналогіі ўсё больш уваходзяць у наш побыт.