Вы тут

Музыка Ян Яраш: Я ўсё сам сабе ўжо даказаў...


Ён з тых маладых артыстаў, у асобе якіх гарманічна спалучаюцца талент, працавітасць і жаданне жыць па сваіх унутранных адчуваннях. Ён стапрацэнтна выкладваецца на сцэне, прычым не важна, вакальнае гэта шоу, сольны канцэрт альбо выступленне ў бары. Любіць эксперыментаваць і ведае, што ў кожнага свой час для поспеху, пошукаў і перамен. Падчас сустрэчы спявак падзяліўся думкамі пра музыку, падводныя камяні самапрасоўвання і прыярытэты…


— На вашым сайце можна сустрэць такія радкі: «Ян Яраш — гэта інтэлігентная музыка з арыентацыяй на сусветныя павевы». Што сёння для вас важна ў музыцы і наколькі гэта адрозніваецца ад тых часоў, калі вы толькі пачыналі як сольны артыст?

— У маёй творчасці асноўны пасыл — гэта музычнасць, прычым не важна, наколькі складана тое зрабіць. Таму што ў мяне было ўжо шмат праектаў, дзе я пераканаўся, як можна мудрагеліста закруціць нейкую ідэю і яе ніхто не зразумее. Хочацца як мага прасцей гаварыць пра складаныя рэчы. Гэта датычыцца перш за ўсё запісу музычнага матэрыялу. А вось падчас канцэртаў ужо можна дазволіць сабе эксперыментаваць. Напрыклад, адносна нядаўна мы рабілі канцэрт з Міхаілам Радунскім у суправаджэнні камернага аркестра, і для мяне гэта быў вельмі карысны вопыт, але я не раіў бы ісці на такія канцэрты тым, хто толькі пачаў знаёміцца з маёй творчасцю. І разам з тым рады, што прыйшлі тыя людзі, якія хацелі пачуць маю музыку менавіта ў такім ключы.

— Як паказаў чарговы адбор на «Еўрабачанне», ваша музыка адрозніваецца ад таго, што мы чуем сёння на эстрадзе... Можа, ведаеце, як выйсці на масавага слухача?

— Адбор на «Еўрабачанне» мне асабіста паказаў, што трэба было больш працаваць над рэкламай. Такіх высокіх адзнак журы я не чакаў. А потым ужо зразумеў: прадстаўляць Беларусь будзе VAL. Я бачу прычыну ў тым, што не меў настолькі шырокай піяр-кампаніі і каманды, якая б займалася маім прасоўваннем. Тая ж падтрымка, якую ім аказаў фестываль «Рок за Баброў» падчас прамога эфіру, у нас адсутнічала. Але калі б я мог прадбачыць, што журы ацэніць мяне так высока, то, вядома, мы дапрацавалі б і гэты кірунак. Не хапіла ўсяго каля 300 паведамленняў. Гэты вынік вельмі паказальны для мяне як для чалавека, які ўсяго дабіваецца сам.

— Няўжо пасля не ўзнікла думкі пашырыць каманду, наняць добрых піяршчыкаў...

— Не праблема знайсці піяршчыкаў і маркетолагаў, але такія спецыялісты каштуюць немалых грошай, і таму, лічу, да іх варта звяртацца, калі хочаш дасягнуць пэўнай мэты. На адбор ішоў, каб зразумець, як гэта — працаваць з музыкай такога фармату. Хоць, безумоўна, там і магчымасць самарэкламы ёсць. Але ўсё рабілася без нейкіх рэкламных бюджэтаў. Цікавіла, як прымуць мяне ў якасці творчай адзінкі людзі, якія з хваляваннем і душой ставяцца да «Еўрабачання». Ды і песня напісалася годная. Таму, вядома, крыху крыўдна, што ўсё магло б скласціся па-іншаму. Але ёсць стымул працаваць.

— Ведаю, вы пішаце музыку не толькі для сябе, але і для іншых маладых артыстаў. Як лічыце, што патрэбна сёння аўдыторыі, чым яе заваёўваць?

— Калі выйшаў альбом «Время не лечит», то мне здавалася — вось там такі сум, і калі б я пачуў яго ў свае 16 гадоў, атрымаў бы задавальненне. Здавалася, што ўсе падлеткі перажываюць аднолькавыя праблемы ў такім узросце. І я шчыра быў здзіўлены, калі пралічыўся. Бо песні большы водгук атрымалі ў людзей майго ўзросту і нават старэйшых, таму што яны сутыкаліся з падобнымі перажываннямі і праблемамі. Мяне гэта здзівіла: калі яшчэ жыць неўзаемным каханнем, як не ў 16 гадоў? А сучасная моладзь шукае магчымасці весяліцца. Ёй патрэбны рух. Але тыя ж нейкія вострыя фразы ў тэкстах я не магу сабе дазволіць, бо маю пэўныя ўнутраныя рамкі. Яны не дазваляюць мне ўжываць тую ж ненарматыўную лексіку. Разам з тым у жыцці кожнага ёсць такія рэчы, як неўзаемнае каханне, жорсткасць, жаданні, памылкі, і хочацца пра гэта гаварыць, дайсці да таго самага сэнсу, але зрабіўшы прыгожа, завуаляавана. Магчыма, маё імкненне падаваць слухачу ўсё ў такой абгортцы крыху адштурхоўвае яго, бо трэба «корпацца» ў матэрыяле, каб дайсці да сэнсу.

— А можа, уся прычына ў тым, што вам падабаецца быць самім сабой, а не падстройвацца пад чужыя чаканні?

— Я не вельмі люблю піярныя справы, бо маю вялікае жаданне займацца музыкай, а не яе прасоўваннем. Разам з тым, безумоўна, хочацца, каб твае песні гучалі для людзей, а не проста пісаліся ў гаражы для сябе. Імкнуся быць пачутым, магчыма, навучыць нечаму людзей з дапамогай музыкі, паказаць важнае. Усё жыццё займаючыся музыкай, я да пэўнага моманту ўспрымаў яе як спорт, як рэч, якую трэба разумець як мастацтва. Але ж ад таго, што я змагу хутчэй за некага іграць на фартэпіяна, не залежыць, ці будуць мяне слухаць. Бо вялікую ролю тут адыгрываюць настрой і дух часу. Калі ты ў іх трапляеш і бачыш, што менавіта твая музыка патрэбная людзям, то ў цябе атрымліваецца прарвацца праз інфармацыйны пузыр. Трэба проста даць слухачам тое, чаго яны хочуць, — але каб у тваёй музыцы было тое, што і праз гады прыцягне іх увагу, каб яны знайшлі глыбіню. Цяпер я гляджу ў такім кірунку. Не хачу нейкіх апраўданняў кшталту «я такі геніяльны, а мяне ніхто не разумее». Я раблю тое, што мне здаецца цікавым. Напрыклад, мы зладзілі канцэрт з Міхаілам Радунскім, да якога я зрабіў пералажэнне ўласных песень у ноты, сам пісаў партытуры. Не ўпэўнены, што кожны вакаліст, які піша сам, робіць аранжыроўкі і зводзіць свае трэкі. Я ўсё сам сабе ўжо даказаў, таму магу эксперыментаваць і глядзець, якая будзе рэакцыя.

— Якая музыка знаходзіцца ў вашым плэйлісце?

— Гадоў пяць таму я вылучаў 50 артыстаў, якія пачыналі набіраць абароты. І тады пераслухаў, прааналізаваў шмат рознай музыкі, бо было цікава, што патрэбна, каб быць у плыні. Аднак трэба слухаць яе і дзеля эмоцый. Цяпер таксама актыўна з'яўляюцца розныя артысты, якія спрабуюць трапіць у струмень, таму трэба разумець, што ў свеце адбываецца. Мне падабаецца чуць некаторых рэп-выканаўцаў, як, напрыклад, Juіce WRLD, 6іx9іne, Travіs Scott. Ёсць сапраўды таленавітыя людзі, і я слухаю іх, каб злавіць атмасферу часу. Мне важна, на што арыентуюцца слухачы.

— Калі музыка ў прыярытэце, то дзеля яе варта ахвяраваць нечым у жыцці?

— Яна — гэта тое, дзеля чаго я гатовы пайсці на ахвяры. Але цяпер маю цудоўныя адносіны з чалавекам, які прымае мае праблемы і ўсе абставіны цяперашняй рэальнасці. Мая дзяўчына бачыць побач чалавека, якога трэба падтрымаць у яго пошуках. Складанасць стасункаў з творчымі людзьмі ў тым, што яны альбо знаходзяцца ў крызісе, альбо жывуць у пастаяннай гонцы, каб выжываць. Я таксама кідаюся з аднаго стану ў іншы і добра разумею, як няпроста чалавеку побач са мной.

— Ці хапае часу на нейкія захапленні акрамя музыкі?

— Я люблю катацца на снаўбордзе, але сёлета пакуль што не ўдалося нікуды выбрацца. Атрымліваў вялікае задавальненне ад будаўніцтва студыі, у якой мы з маёй дзяўчынай усё рабілі сваімі рукамі. Яшчэ мне падабаецца гатаваць, але не для сябе. Сярод маіх інтарэсаў і чытанне, хоць калі разумею, што кніга не чапляе, то без шкадавання яе адкладваю.

Алена ДРАПКО

Фота з архіва спевака

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

У пачатковы перыяд Вялiкай Айчыннай вайны зацятыя баi разгарнулiся пры абароне Барысава — старадаўняга беларускага горада на Бярэзiне. 

Грамадства

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

«Лічбавыя жулікі», якія здымаюць грошы з чужых банкаўскіх карт, звычайна маскіруюцца пад інтэрнэт-рэсурсы, вартыя даверу.