Вы тут

«Правасуддзе Спенсера». Кiно, якое дорыць дарэчнае пачуццё бесклапотнасцi


Праз распаўсюджванне COVID-19 не магу заклiкаць пайсцi на чарговы фiльм у кiнатэатр, таму гэтым разам, седзячы дома, адкрываем стрымiнгавую платформу Netflix i глядзiм яе навiнку «Правасуддзе Спенсера» — чарговую забаўляльную калабарацыю рэжысёра Пiтэра Бёрга i харызматычнага акцёра Марка Уолберга. Хоць прэм'ера карцiны адбылася 6 сакавiка, згодна з нядзельнай статыстыкай, яна застаецца самым папулярным запытам на IMDb. Легкавесна разыграныя баевiковыя патэрны ў прадказальным, крыху нязвязным, але бадзёрым сюжэце могуць стаць нядрэнным варыянтам для ўтульнага вечара ў самаiзаляцыi.


«Твая дурацкая мараль з кiно не працуе ў рэальным свеце», — транслюе адзiн з герояў хiтры выверт аўтараў, маўляў, стужка i ёсць рэальны свет альбо хоць неяк на яго паходзiць. Насамрэч, «Правасуддзе Спенсера» ад схемы сюжэта да дэталяў яе ўвасаблення, — вельмi кiношнае стварэнне. Гэта менавiта той фiльм, дзе адмоўны герой у вынiку бойкi доўга вымаўляе над адоленым працiўнiкам пераможныя словы, а той тым часам збiраецца з сiламi i вокамгненна мяняе дыспазiцыю. Шаблоны ў «Правасуддзi» паўсюль, пачынаючы з самой iдэi, згодна з якой прынцыповы i сумленны галоўны герой — таксама герой па сутнасцi — разбiраецца з маштабнай злачыннай змовай i перамагае.

Такiм чынам, Спенсер — былы бостанскi палiцэйскi, якi збiў афiцэра палiцыi Бойлана, сказаў, маўляў, так яму i трэба, i на пяць гадоў сеў у турму. У першы ж дзень вызвалення галоўнага героя Бойлан аказваецца забiты, у чым абвiнавачваецца, мяркуючы па ўсiм, невiнаваты, i Спенсер, замест таго каб стаць дальнабойшчыкам, вырашае разабрацца, што тут да чаго, тым больш што пытаннi да сумленнасцi Бойлана за пяць гадоў у турме нiкуды не дзелiся.

Урэшце герой аказваецца ледзь не ў адзiночку супраць вялiкай карупцыйнай сiстэмы, дзе галоўнымi функцыянерамi з'яўляюцца супрацоўнiкi палiцыi, што маюць свае iнтарэсы ў распаўсюджанні наркотыкаў i будаўнiцтве вялiкага казiно. Тут, дарэчы, можна зрабiць рэмарку пра падсвядомы дыскамфорт амерыканцаў, якi мiж радкоў транслюецца ў карцiне, бо палiцыя з'яўляецца вядомым сiмвалам улады, а тут амаль што атаясамлiваецца з крымiнальнай групiроўкай.

Але апроч гэтага ўмоўнага падтэксту ў супрацьстаяннi Спенсера з былымi калегамi няма больш канкрэтных адсылак да рэальнасцi — акалiчнасцi злачынства, бандыцкiя схемы, развiццё канфлiкту застаюцца ў межах выдуманага камедыйна-кур'ёзнага свету, якi будуецца на аб'езджаных ужо правiлах «як-утрымаць-гледача-каля-экрана». Тут дарэчы i манера бесшабашнай бестурботнасцi, у якой рухаецца расследаванне Спенсера, — тое, што трэба для ўражальных дзеянняў, бо дазваляе галоўнаму герою iсцi напралом i заадно смяшыць гледача. Гэты лёгкi поступ, напэўна, з'яўляецца асноўнай якасцю карцiны, якая ўяўляецца не тое каб да канца баевiком i не тое каб да канца камедыяй, затое бестурботным, дураслiвым адрывам, калi гэта можна палiчыць за жанр, — да канца.

Уплывовай, беспрынцыпнай i фiнансава забяспечанай бандыцкай групе Спэнсер — такi круты хлопец з намацаваным прэсам — супрацьстаiць у кампанii аматара ў крымiнальных справах, свайго новага суседа па пакоi Хоўка. Але ў кiно ўся гэта, здавалася б, безнадзейная справа працуе, i нават адзiнокая спроба ворагаў забiць Спенсера ператвараецца ў вiдовiшчную бойку з мачэтэ, выратаваннем у апошнi момант (яшчэ адзiн шаблон) i ўездам аўтамабiля ў кавярню. Усё ж персанажы Марка Уолберга добра б'юцца.

Для свайго несур'ёзнага сюжэта аўтары мiж тым стварылi добрае атачэнне. У фiльме, напрыклад, добра глядзiцца нуарная ўкрапiна — месца забойства Бойлана, якiм стаў парк школьных аўтобусаў, поўны жоўтых аднатыпных пагрозлiвых машын, што ў той жа час адсылаюць да дзiцячай нявiннасцi. Першая бойка фiльма адбываецца яшчэ ў турэмнай бiблiятэцы з яе прыглушана-сiнiмi i шэрымi колерамi, кнiгамi i сонцам за акном. А ў апошняй вырашальнай сцэне сваю ролю адыгрывае чорны блiскучы грузавiк Чорная Бэцi — гэты эпiзод, дарэчы, становiцца апафеозам немагчымай кур'ёзнасцi фiльма.

Бойкi, флэшбэкi, здымкi праз схаваную камеру — стракаты фiльм, можа, i не звязвае адно з другiм, але гэта нейкiм чынам упiсваецца ў яго бестурботнасць. Адпаведнае пачуццё становiцца яго галоўнай i дарэчнай вартасцю.

Стужку «Правасуддзе Спенсера» можна паглядзець на стрымiнгавай платформе Netflix — падпiска на яе каштуе ад васьмi да дванаццацi еўра ў месяц, але першы месяц будзе бясплатны.

Iрэна КАЦЯЛОВIЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Колькасць «супрацьпрышчэпачнiкаў» змяншаецца, бо вакцыны даказваюць сваю эфектыўнасць

Колькасць «супрацьпрышчэпачнiкаў» змяншаецца, бо вакцыны даказваюць сваю эфектыўнасць

Сусветны тыдзень iмунiзацыi сёлета пройдзе з 24 да 30 красавiка пад лозунгам #Vaccines Work for AN# — «За агульны доступ да эфектыўных вакцын».

Грамадства

Карэспандэнты «Звязды» выправiлiся ў рэйд з супрацоўнiкамi ДАI

Карэспандэнты «Звязды» выправiлiся ў рэйд з супрацоўнiкамi ДАI

Абстаноўка на дарогах Мiнскага раёна — не з самых простых.

Грамадства

Нацыянальная акадэмія навук ініцыюе стварэнне народнага летапісу Вялікай Айчыннай вайны

Нацыянальная акадэмія навук ініцыюе стварэнне народнага летапісу Вялікай Айчыннай вайны

Навукоўцы звяртаюцца да кіраўніцтва абласных і раённых выканаўчых камітэтаў, устаноў адукацыі і культуры, грамадскіх арганізацый, усіх зацікаўленых грамадзян з просьбай разгарнуць работу па зборы ўспамінаў і фатаграфій удзельнікаў падзей Вялікай Айчыннай вайны.