Ружовы слон


У звычайны вясновы дзень у наш дом прыбыў госць — хросная мама Улі і Мішы. Некалі яна жыла ў суседнім раёне, днямі вярнулася з Кітая і прыехала да дзяцей з маленькімі падаруначкамі. Мішу дастаўся нанапрусак — гэта такая пластмасавая цацка, падобная на прусака, якая неверагодна хутка бегае. Міша быў задаволены. Адзінаццацігадовай Аляксандры падарылі ўпрыгажэнні для валасоў. Дзяўчынка любіць такія рэчы і таксама была вельмі задаволеная, пакуль не дасталі падарунак для пяцігадовай Улі — ружовага слана! Гэта быў дзіцячы наручны гадзіннічак: бранзалет у выглядзе ружовага слана, а ў пузік устаўлены звычайны гадзіннік. Яго лёгка можна дастаць, і тады застаецца адзін ружовы слон з дзіркай у жывоціку. Саша страціла цікавасць да заколак і ўважліва глядзела, як Уля гуляе са сваёй новай цацкай. Назірала, хмурылася і маўчала. Калі хросная пайшла, старэйшая дачка кінулася да мяне:


 

— Маам, ну навошта Улі гадзіннік? Яна ж нават не разумее, для чаго ён. А мне трэба! Я сачыла б па ім за часам і ведала, калі ў школе пачнецца перапынак.

Уля адчула, што паквапіліся на яе падарунак, і прыціснула гадзіннічак да грудзей.

— Улечка, ну калі ласка, — узмалілася Саша. — Я табе аддам упрыгажэнні, хочаш? Магу яшчэ што-небудзь... Глядзі, ты ж хацела лакі для пазногцяў. Выбірай! Фламастары, алоўкі, пластылін — бяры ўсё. Дай мне гадзіннічак.

Уля на імгненне засумнявалася, але хутка сцяміла: раз за гэтую рэч даюць столькі ўсяго, значыць, яна каштоўная.

— Не дам, — упэўнена адрэзала яна. — Мама, а можна я яго ў садок вазьму і пакажу сяброўкам?

Гэта быў гадзіннічак Улі, і яна мела права ўзяць яго. Я так разважала. Хоць сумнявалася, разумеючы, што Уля не вельмі асцярожная і, хутчэй за ўсё, зламае яго ў першы тыдзень карыстання. Паспрабавала яе папярэдзіць, але малая вельмі прасіла...

На наступны дзень, калі я прыйшла па Улю ў садок, малая кінулася да мяне, рыдаючы ўголас. Потым дастала са сваёй шафы ружовага слана з дзіркай у жываце. Там не было гадзіннічка.

— Я не ведаю, як ён згубіўся... А-а-а-а...

—Уля!.. — толькі выдыхнула я.

Калі мы зайшлі дамоў, з пакоя выбегла старэйшая дачка. Уля, убачыўшы яе, зноў зарыдала. Саша паглядзела на мяне, потым на Улю, якая ўжо даставала з кішэні ружовага слана... Гэта адбылося ў адно імгненне. Сашка схапіла Улю і моцна штурханула яе. Тая ўпала на падлогу і стала гучней галасіць.

Саша закрыла твар рукамі, заплакала і пабегла ў пакой. Уля не хацела ўставаць. Яна ляжала на падлозе і рыдала там яшчэ гадзіну. Саша не выйшла вячэраць.

На наступны дзень я прыйшла ў садок па малую і ўбачыла, што дзеці ў групе незвычайна мокрыя і брудныя. Уля кінулася да мяне з вялізнымі, шчаслівымі вачыма і раскрыла сваю далонь. На бруднай далоні ляжаў гадзіннічак.

— Мама, я яго знайшла! Мы разам аблазілі ўсе лужыны. Паслухай, ён яшчэ цікае, не зламаўся!

Дадому мы амаль беглі. Уля ўляцела ў пакой, дастала з-пад падушкі ружовага слана, хутка ўставіла гадзіннік і кінулася да Сашы.

— Сашка, на, бяры! Дару табе!

Саша сядзела за сталом і рабіла ўрокі. Яна ўважліва паглядзела на Улю і трохі падумаўшы, адказала:

— Не, Уля, дзякуй. Гэта ж ТВОЙ падарунак. Прабач мяне.

Дзяўчынкі абняліся... А ружовы слон яшчэ доўгі час валяўся ў цацках, бо сёстры страцілі да яго ўсякую цікавасць.

Наталля ТАЛІВІНСКАЯ

Выбар рэдакцыі

Палітыка

«Рэальнае жыццё нi ў якi нават самы дасканалы закон не ўмесцiш»

«Рэальнае жыццё нi ў якi нават самы дасканалы закон не ўмесцiш»

Пра першы год жыцця Вярхоўнага суда ў новым будынку — Валерый Калiнковiч.

Спорт

СААЗ рэкамендуе займацца спортам у хатнiх умовах

СААЗ рэкамендуе займацца спортам у хатнiх умовах

Сядзячы спосаб жыцця i нiзкi ўзровень фiзiчнай актыўнасцi могуць аказаць негатыўны ўплыў на здароўе.

Грамадства

Намеснік міністра аховы здароўя Алена Богдан: Сітуацыя з каранавірусам застаецца кантраляванай

Намеснік міністра аховы здароўя Алена Богдан: Сітуацыя з каранавірусам застаецца кантраляванай

У Беларусі з моманту выяўлення першага выпадку COVID-19 зарэгістравана 351 інфікаваных.