Вы тут

Начныя i дзённыя дарогi


Цяпер пра што нi вазьмiся пiсаць, як у тым анекдоце, — выходзiць пра каранавiрус. Але ж жыццё не прыпыняецца з прыходам альбо сыходам эпiдэмiй, нават калi закрываюцца межы, аб'яўляюцца каранцiны, спыняецца транспарт. Праўда, як толькi грамадскi транспарт пачынае хоць крыху лiхаманiць, на першы план выходзiць хуткая дапамога пасажыру — таксi.


Нядаўна па тэлебачаннi бачыла некалькi перадач запар, дзе ўдзельнiкi размовы горача спрачалiся пра цяперашнiх аператараў паслуг таксi. Адны з iх — рэзiдэнты нашай краiны, другiя кiруюць з-за мяжы: канкурэнцыя, разборкi, праблем пакуль хапае, адным словам. I калi некаторыя думаюць, што кiроўцы таксi пры гэтым шмат зарабляюць, то гэта павярхоўнае меркаванне. Ва ўсякiм разе, не так даўно мне давялося камунiкаваць з адным студэнтам, якi спрабаваў падпрацоўваць таксiстам. Ён шмат расказаў пра асаблiвасцi работы.

Дык вось, уладкаваўся хлопец па рэкамендацыi свайго аднакурснiка, якi ўжо працаваў там. Адразу ж паставiлi на работу ў начную змену. I першае ўражанне склалася, што ноччу невялiкi прыгранiчны Брэст спiць, бо клiентаў за ноч было не вельмi шмат. Затое ўсе — каларытныя. I калi вечарам у асноўным ехалi да аўтавакзала альбо чыгуначнага вакзала, то ў поўнач «паказалi дарогу» маладому кiроўцы ў кругласутачны прадуктовы магазiн «На балоце».

Цiкава, што ў савецкi час гэту краму так назвала народная пагалоска, а потым назву ўзаконiлi i пазначылi вялiкай шыльдай. Проста гандлёвы пункт размяшчаўся на ранейшым ускрайку горада, далей былi сапраўды балоцiстыя мясцiны. Дык вось дзядзька грузна ўсеўся на пярэдняе сядзенне i скамандаваў: «Па дагон». На шырока раскрытыя вочы кiроўцы ён адрэагаваў з веданнем справы: «Ты, што, першы дзень працуеш, не ведаеш, куды па гарэлку ў гэты час людзi едуць?» Ну а потым ужо папулярна растлумачыў напрамак маршрута. Дарогай пасажыр не маўчаў, расказаў амаль усю бiяграфiю. Пра два свае няўдалыя шлюбы ўспомнiў i вывад зрабiў нечаканы: «Я спiўся, бо рана ажанiўся, абедзве аднолькава мяне пiлавалi, — i параiў: — Не рабi маiх памылак, не жанiся рана». Гэтага пасажыра давялося чакаць каля крамы, потым везцi дадому. А пасля яго ў салон ускочылi таксама не вельмi цвярозыя, але вельмi нафарбаваныя кабеты гадоў... у раёне сарака. Яны адразу пачалi высвятляць квалiфiкацыю кiроўцы, яго працоўны стаж. Маўляў, можа, ты бацьку замяняеш, i наогул, невядома, цi ёсць у цябе правы. Давялося iм прад'явiць пасведчанне, расказаць, што патрэбны стаж кiравання машынай i адпаведныя дакументы на работу маюцца. Дамачкi, якiя з усiх сiл iмкнулiся дэманстраваць манеры амаль што арыстакратак, ехалi, як высветлiлася, не на «дваранскi сход», а ў начны клуб. Пры гэтым яны прынялi ладную дозу аперытыву дома i адчувальна перабаршчылi з парфумай. Пасля iх высадкi давялося адкрываць дзверы насцеж i грунтоўна прадзьмуць начным паветрам аўтамабiль.

«Усе астатнiя пасажыры той начной змены былi адносна спакойныя, у размовы асаблiва не ўступалi, адносiн з кiроўцам не высвятлялi, нават навявалi сум, — расказваў далей таксiст. — Запомнiлася толькi адна, непрыемна запомнiлася, бо, усаджваючы ў машыну мацi, моцна крычала на старую. Пажылая жанчына была з яўнымi праблемамi, але ж цi гэта нагода так лаяць яе, ды яшчэ пры староннiм чалавеку?..» На жаль, бываюць такiя адносiны бацькоў i дзяцей — гэтую выснову зрабiла я, а мой малады суразмоўнiк выказаўся куды больш радыкальна.

I тады я сказала: «Можаш пачынаць пiсаць кнiгу, як Георгiй Газданаў». Дарэчы, цудоўны рускi пiсьменнiк першай хвалi паслярэвалюцыйнай эмiграцыi. Жыў у Парыжы, надзвычай таленавiты лiтаратар, але на жыццё вымушаны быў зарабляць, працуючы таксiстам. Напiсаў цiкавую кнiгу «Начныя дарогi» менавiта пра сваiх пасажыраў i жыццё начнога горада.

Але яшчэ праз дзень работы ён аб'явiў, што з кнiгай не атрымаецца. Калi за першую начную змену ўдалося зарабiць прыблiзна 10 рублёў, то за другую, дзённую, якая ўмясцiла 16 паездак, у тым лiку далёка за горад, выручка склала... 1 рубель. Выручка застаецца ў канцы змены пасля таго, як аплачваеш арэнду машыны, запраўляеш яе, мыеш, з карткi здымаецца пэўны працэнт за выклiкi, а астатняе складае зарплату кiроўцы — вось пасля ўсiх вылiкаў i застаўся рубель. «Гэта яшчэ нiчога, — сказаў няўдачлiвы таксiст, — мог бы наогул выйсцi ў мiнус», — i звольнiўся. Што ж, студэнт, якога бацькi кормяць, можа сабе дазволiць папрацаваць два днi i звольнiцца.

...А ўчора iду каля нашага супермаркета, дзе звычайна стаяць машыны таксi, i бачу, як маладзенькi кiроўца старанна апрацоўвае сурвэткай дзверцы i ручкi машыны i заадно праветрывае, адчынiўшы ўсе дзверы адразу. Правiльна робiць: каранавiрус рушыць па планеце. Не забывайцеся i вы, шаноўныя чытачы, пра меры бяспекi. А яшчэ памятайце, што, як усе на свеце навалы, сыдзе i гэтая. Не забывайце заўважаць, як надыходзiць вясна. Сайт Белавежскай пушчы, мiж iншым, паведамiў: расцвiлі пралескі.

Святлана ЯСКЕВIЧ

Прэв'ю: tripadvisor.com

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Пра тое, як салдат купіў мыла, як сквапнасць давяла да дрэнных наступстваў, памылку дзяўчыны і не прыстасаванага да жыцця мужа.

Эканоміка

У Брэсцкай вобласцi ўкаранiлi практыку выязных прыёмаў дзяржрэгiстратараў

У Брэсцкай вобласцi ўкаранiлi практыку выязных прыёмаў дзяржрэгiстратараў

Хто валодае нерухомай маёмасцю альбо ўчасткам зямлi, ведае, як важна мець адпаведныя дакументы на сваю ўласнасць.

Эканоміка

Як генафонд раслін адаптуецца да змен клімату

Як генафонд раслін адаптуецца да змен клімату

Работа па вывучэннi генетычных рэсурсаў раслiн у Беларусi была пачата яшчэ ў 20-я гады мiнулага стагоддзя.