Вы тут

Кошка, бабры і добрая мараль: зазірнулі на рэпетыцыю оперы для дзяцей «Коткін дом»


«Цілі-цілі, цілі-бом, загарэўся коткін дом!» Хто з нас не чытаў у дзяцінстве казку Самуіла Маршака? Яна, дарэчы, была экранізаваная ў Савецкім Саюзе ажно тройчы — аднайменныя мультфільмы «Саюзмультфільм» выпусціў у 1938-м, 1958-м і 1987 годзе (першыя два — маляваныя, трэці — лялечны). Павучальная гісторыя пра тое, што ў багацці ўсякі табе сябар, а ў бядзе дапаможа толькі той, хто сам бяду перажыў, натхняла і многіх кампазітараў — Іосіфа Коўнера, Мікіту Багаслоўскага, Максіма Дунаеўскага, а пецярбургскі шляхціч Павел Вальдгардт наогул зрабіў з яе оперу. Менавіта яна, опера для дзяцей «Коткін дом» у дзвюх дзеях, абяцае стаць адной з самых незвычайных і гучных прэм’ер Вялікага тэатра Беларусі, дзе ўпершыню за доўгі час робяць упор на дзіцячы рэпертуар.


Рэжысёр-пастаноўшчык Дар’я Пататурка не ўтойвае: праца над дзіцячай пастаноўкай у пэўным сэнсе вялікая авантура, бо дзеці — самыя няпростыя і бязлітасныя гледачы, каб зацікавіць і захапіць іх, дарослым трэба як след напружыцца. Каб зрабіць працэс успрымання оперы лягчэйшым, у Вялікім тэатры адмовіліся ад тэхнічна складаных музычных партый, тым больш, што і музыка Паўла Вальдгардта, якая ўключае фрагменты папулярных мелодый, схіляе да гэтага. Да спеваў дадалі дыялогі, танцы, пантаміму, маляваную анімацыю і крыху інтэрактыўных момантаў — адчуванне, нібыта кніжка Маршака ажыла ў фармаце 3D.

— Мы з мастачкай Кацяй Шымановіч вырашылі, што не будзем далёка адыходзіць ад дзяцей і скарыстаем на сцэне тое, што для іх звыкла і падабаецца. Зараз вельмі папулярная гісторыя з Лега, з разнастайнымі канструктарамі — таму нашы дэкарацыі, па сутнасці, вялікі канструктар. Падобным чынам з’явіліся і лялькі — гэта тое, з чым ва ўсе часы гуляюць дзеці, толькі ў большых, гіпербалізаваных маштабах. Таксама скарыстаем і мульцяшныя моманты.

Зрэшты, рэжысёр мяркуе, што пастаноўка будзе цікавай і для дарослых, якія разгледзяць у Пеўні і Курыцы, Котцы і Каце, Свінні, Казе і Казле знаёмыя рысы — свае і блізкіх.

Аўтар сцэнаграфіі і касцюмаў для «Коткінага дома» — Кацярына Шымановіч, чые яркія творчыя ідэі і наватарскі падыход ужо ацанілі калегі і гледачы ў спектаклях «Шляхціц Завальня», «Радзіва «Прудок», «Кароль Лір» у Купалаўскім, оперы «Сельскі гонар» у Вялікім... Цяпер, жартуе Кацярына, спраўдзілася мара вярнуцца ў дзяцінства і пагуляць як след — у кубікі, канструктар, лялькі. Гіганцкія лялькі, нібыта злепленыя з масцікі, у пастаноўцы, дарэчы, некалькіх відаў: планшэтныя, якія рухаюцца на перасоўных платформах па паверхні сцэны і могуць варушыць галавой ды канечнасцямі, і тросцевыя — з імі працуюць удзельнікі дзіцячай студыі тэатра, якія таксама занятыя ў спектаклі, з лёгкасцю ўхапілі патрэбны настрой і літаральна сварацца за права выйсці на сцэну.

Асобна варта сказаць пра касцюмы акцёраў — вялізныя, з выгляду грувасткія і пухнатыя, яны насамрэч лёгкія, яркія і вельмі ўмоўна падобныя на жывёльных персанажаў казкі. Вунь тыя зялёныя — гэта Каза і Казёл, белыя з фіялетавым — доблесная брыгада Баброў, якія спяшаюцца тушыць пажар, пакуль іншыя героі ладзяць на сцэне сапраўдны бедлам, а вунь у вялікім натоўпе мільгаюць наогул Вожыкі і Гусі. Некаторых маршакоўскіх персанажаў і іхнія рэплікі пастаноўшчыкі наўмысна прыбралі, некаторых, наадварот, дабавілі ў дзею — і ад гэтага глядзець спектакль толькі цікавей.

— У мяне будзе Кошка крыху гламурная, адаптаваная да сучаснасці, — дзеліцца пасля рэпетыцыі адна з выканальніц галоўнай ролі, сапрана Алена Золава. — Паколькі цяперашнія дзеці — прадстаўнікі новага пакалення, ім цікавыя іншыя рэчы, чым былі нам. Але па ходу спектаклю мая Кошка трансфармуецца; напачатку самаўпэўненая, нават напышлівая гераіня, якая ўключае ў блізкае кола толькі заможных гасцей, яна раптам страчвае ўсё і разумее, што самае важнае ў жыцці ўсё ж не багацце, а сям’я, блізкія людзі, гатовыя табе дапамагчы, прытуліць, пашкадаваць і пераадолець усе цяжкасці. Наогул, самае важнае, што абуджаюць дзіцячыя спектаклі — дабрыня, шчырасць, любоў, якія хочацца данесці да нашых гледачоў, каб яны сыходзілі з тэатра з адчуваннем, як важна быць добрым і гатовым прыйсці на дапамогу сябрам.

Што тут дадаць, пакуль не ўбачылі прэм’еру дзіцячай оперы? Хіба тое, што яна адбудзецца 14 і 15 сакавіка, і хоць партэр практычна ўвесь раскуплены, але квіткі коштам ад 4,5 рублёў на месцы ў бельэтажы і ложах яшчэ ёсць.

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Злачыннае «паляванне». Як абаранiць сябе ад «аматараў чужой маёмасцi»?

Злачыннае «паляванне». Як абаранiць сябе ад «аматараў чужой маёмасцi»?

Валоданне нейкiмi рэчамi азначае i тое, што на iх могуць паквапiцца староннiя. Няма рознiцы, што гэта — мабiльны тэлефон, сумачка цi бензатрымер. 

Грамадства

Ветэран патрульна-паставой службы міліцыі расказвае пра службу ў 90-я гады

Ветэран патрульна-паставой службы міліцыі расказвае пра службу ў 90-я гады

Служба гэтая вельмi напружаная — трэба пастаянна быць у курсе ўсяго, што адбываецца на тэрыторыi даручанага раёна, трымаць кантакт з мясцовымi жыхарамi.