Вы тут

Alen Hit: Я яшчэ выступлю з сусветнай зоркай!


Ён — прыклад артыста, які без сувязяў, хаджэнняў «па галовах» і музычнай адукацыі змог дабрацца да вяршынь шоу-бізнесу, пры гэтым застаючыся добрым сябрам і пазітыўным чалавекам. Пра сакрэты поспеху, пра тое, як гэта — быць удзельнікам папулярных ТБ-конкурсаў кшталту «Х-фактар», «Голас», і многае іншае расказаў Алег Шчуцкі, які выступае пад псеўданімам ALEN HІT.


— Чаму вырашыў займацца творчасцю не пад сваім імем?

— Пад псеўданімам выступаю ўжо амаль десяць гадоў. Зразумеў, што трэба нешта мяняць, у самым пачатку свайго шляху. Маё прозвішча цяжка вымаўляць на англійскай мове. Нават на рускай яго часта блытаюць. У мяне палова дыпломаў падпісана як «Шуцкий», а не «Щуцкий». А для слухача важна, каб імя артыста было простае і запамінальнае. Таму вырашыў узяць псеўданім і стаў не Алег, а ALEN HІT. ALEN сугучна з маім імем, а HІT азначае поспех, і хацелася, каб кожная мая песня была хітом.

— У які момант жыцця музыка перарасла з захаплення ў работу?

— Здаецца, з самага дзяцінства жадаў, каб яна стала маёй прафесіяй. У школе быў салістам хору. Дарэчы, першае выступленне адбылося менавіта там, яго запомніў назаўсёды! (Смяецца.) Гэта была «лінейка» на першага верасня, і мы спявалі песню «Чорны кот». А далей кожнае лета ладзіў канцэрты ў бабулі ў двары — яна заўсёды верыла, што я буду артыстам.

— А бацькі цябе падтрымлівалі?

— Спачатку былі супраць. Існуе такі стэрэатып, што без грошай і сувязяў гэта немагчыма. І яны сумняваліся, што мае імкненні сур'ёзныя і да чагосьці прывядуць. Я паступіў у каледж на спецыяльнасць, звязаную з праграмаваннем, але музыкай займацца не пераставаў. Пачынаў як самавучка, а потым сам наймаў для сябе выкладчыка па вакале. Родныя прынялі гэты выбар гадоў пяць таму, калі мая творчасць перайшла на самаакупнасць. Але ведаю, што яны заўсёды ганарыліся мной, і для іх было галоўнае, каб я быў шчаслівы.

— Ты згадаў сваё першае непрафесійнае выступленне... А што наконт выхаду на вялікую сцэну?

— Маё жыццё як сапраўднага артыста пачалося, па-мойму, у 2011 годзе. Тады ўсё так навалілася, што вылучыць канкрэтна, з чаго пачаўся «зорны шлях», цяжкавата. Амаль дзесяць гадоў таму было! Для сябе вылучаю тры этапы. Першы — гэта выступленне ў Палацы спорту на першага верасня, толькі гэтым разам не для школьнай аўдыторыі, а для студэнтаў БДУ. Затым мяне паклікалі на конкурс «Новая хваля — 2011». Я быў вельмі здзіўлены і ў нейкай ступені эмацыянальна не гатовы, бо гэта спаборніцтва — сапраўднае нашэсце зорак эстрады. Ну а затым я выйграў свой першы кліп у конкурсе «ёМАё».

— Калі б усё ж такі меркаванне бацькоў перамагло, то ў якой сферы хацеў бы развівацца па жыцці?

— Ну, паколькі ў мяне ёсць адпаведная адукацыя, то ў кірунку вэб-дызайну. Я і цяпер часта карыстаюся навыкамі з гэтай сферы. Раблю сабе розныя афішы, пасты для сацыяльных сетак, часам знаёмыя артысты звяртаюцца з просьбай стварыць што-небудзь ім. Акрамя гэтага спрабую сябе ў ролі вядучага. У мяне нават была свая тэлевізійная праграма на канале «Еўропа плюс», але, на жаль, з-за праблем фінансавання праект давялося закрыць.

— Цяпер трэнд на песні на беларускай мове, ты будзеш яго прытрымлівацца?

— На ёй цяпер спрабуюць спяваць усе! Прычым не толькі артысты, але і простыя людзі, якія вядуць у сацыяльных сетках каналы і запісваюць каверы. У мяне ёсць толькі адна песня на роднай мове, яе пераклаў Мікіта Найдзёнаў. Каб пісаць па-беларуску, мовай трэба дасканала валодаць. На жаль, у мяне няма дастатковых ведаў, каб тварыць гэтак жа лёгка і прыгожа, як на рускай або англійскай мове (я вучыўся ў школе з англійскім ухілам, напэўна, таму мне гэта прасцей даецца). Вядома, магу перакласці пару слоў, але дакладна не ўвесь тэкст.

— Ці шмат часу патрабуецца для напісання новага хіта?

— Натхненне прыходзіць заўсёды раптоўна. Я такі чалавек, які ўсюды спрабуе знайсці нейкія знакі. Мне не важнае месца, у якім знаходжуся, — матыў самай пазітыўнай песні да мяне прыйшоў, калі праходзіў міма... могілак. Проста задумаўся аб нечым сваім, і натхненне накрыла (смяецца). Апошнім часам я пачаў пісаць больш глыбокія песні. На шчасце, мае слухачы іх успрынялі таксама на «ўра!».

— Калі параўнаць тэлевізійныя вакальныя шоу «Х-фактар» ва Украіне і расійскі «Голас»...

— Гэта досыць цяжка зрабіць. Яны вельмі розныя нават па фармаце. Асабіста мне больш спадабаўся «Х-фактар» сваёй душэўнасцю. Мама не хацела мяне на яго адпускаць з-за складанай абстаноўкі ва Украіне на той час. Аднак я рады, што паехаў і нават прайшоў у наступны этап. Калі вярнуўся дадому, мяне знайшоў украінскі лэйбл і падпісаў са мной кантракт. Я стаў адным з нямногіх беларускіх артыстаў, чые кліпы транслююцца на ўкраінскім тэлеканале.

Што датычыцца шоу «Голас», то на ім былі рэчы, якія мяне крыху расчаравалі... Да таго моманту, як я выйшаў на сцэну, журы, магчыма, трохі стамілася. Білан адцягнуў увагу на валасы Градскага, якія развяваліся ад ветру, — яны выказалі здагадку, што ён едзе ў машыне пад песню, якую я выконваў... На жаль, у наступны этап не прайшоў. Аднак і ў гэтым конкурсе знайшоў для сябе плюсы, напрыклад, выступленне пад жывы аркестр.

— З набыццём вопыту хваляванне знікае?

— Хутчэй, ты проста не так моцна яго заўважаеш. Хоць бываюць моманты, калі хвалюешся з двайной сілай. Напрыклад, нядаўна ў мяне быў сольны канцэрт, вось там я хваляваўся за кожную дробязь: ад арганізацыйных пытанняў, тэхнічнага абсталявання да таго, у якім касцюме буду. Але, нягледзячы на ўсе перажыванні, выступленне прайшло выдатна!

— У кожнага вядомага артыста ёсць свая адметная «фішка»...

— Кепка! Заўсёды выступаю ў іх, нават выпусціў сваю лінію гэтага галаўнога ўбору. Я настолькі часта нашу яго, што часам, калі здымаю, здаецца, нібы гэта два розныя чалавекі (смяецца).

— Калі б прапанавалі выступіць у дуэце з любой зоркай, каго б ты выбраў?

— Хутчэй за ўсё, гэта была б амерыканская славутасць, Пінк або Рыяна. А наогул я заўсёды дамагаюся таго, чаго хачу! Таму не выключана, што я яшчэ праспяваю са сваімі кумірамі (смяецца).

Ангеліна НОВІКАВА, студэнтка ІІІ курса Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў

Фота дадзена героем матэрыялу

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

У архiтэктара Галiны Левiнай — Хатынь, творчая спадчына яе бацькi.

Грамадства

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Як сведчаць шматлiкiя даследаваннi, прывабным людзям прасцей прабiцца ў жыццi i яны дасягаюць у кар'еры большага поспеху. 

У свеце

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Сёлета еўрапейская эканомiка будзе перажываць глыбокую рэцэсiю з-за ўспышкi каранавiруса, нягледзячы на хуткiя i ўсёабдымныя антыкрызiсныя меры як на саюзным, так i на нацыянальным узроўнi.

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.