Вы тут

«Студэнт года-2019» Дар'я Паўлоўская: Пісаць штодзень канспекты і нешта зубрыць — не для мяне


Добра вучыцца і паспяваць займайцца хобі лёгка! Так лічыць дваццацігадовая Дар'я ПАЎЛОЎСКАЯ, студэнтка-чацвёртакурсніца Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта. Зусім нядаўна яна стала пераможцай рэспубліканскага конкурсу «Студэнт года — 2019». Але гэта не адзінае дасягненне гераіні. Чым жа напоўнена яе жыццё?


Фота БЕЛТА

— У дзяцінстве я любіла глядзець замежныя праграмы, з лёгкасцю цытавала некаторыя фразы і запамінала песні на замежных мовах. Магчыма, гэта паўплывала на выбар ВНУ. Калі ўпершыню пераступіла парог свайго ўніверсітэта, зразумела: вось ён, наступны важны этап майго жыцця. Абрала факультэт славянскіх і германскіх моў, вывучаю англійскую, нямецкую, польскую, кітайскую, італьянскую мовы. Гэта дае мне шмат бонусаў, дапамагае ў розных жыццёвых сітуацыях. Пісаць штодзень канспекты і нешта зубрыць — не для мяне, аддаю вучобе прыкладна палову свайго часу, астатняя сыходзіць на цікавыя праекты і захапленні.

Наша суразмоўніца — старшыня студэнцкага навуковага таварыства ўніверсітэта, яна мае 27 навуковых публікацый і нават манаграфію! Разам з іншымі студэнтамі імкнецца папулярызаваць навуку, даказаць, што вывучаць яе зусім не сумна. Апроч таго, Дар'я — сакратар Маладзёжнага парламента пры Баранавіцкім гарадскім Савеце дэпутатаў. Да таго ж стыпендыят спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў.

— Маё жыццёвае крэда: калі бярэшся за штосьці, то рабі гэта добра. Да ўдзелу ў конкурсе «Студэнт года» я не ўмела маляваць. А для творчага нумара, дзе пад кавер уласнага выканання на «Зорку Венеру» Максіма Багдановіча трэба было «стварыць» выяву паэта, рызыкнула, і самой вельмі спадабалася! Для таго каб прыцягнуць увагу публікі, яшчэ падчас падрыхтоўкі да мерапрыемства мая каманда прыдумала розныя «фішкі», абапіраючыся на фільмы, кнігі, жыццёвы вопыт. Так, напрыклад, з'явілася задума з чамаданам. За аснову ўзялі вядомы фільм «Крымінальнае чытво»... Увогуле, было складана канкурыраваць з іншымі ўдзельнікамі, бо яны былі са сцэнай на «ты», а я ніколі не танцавала, не спявала, не іграла на музычных інструментах. Падчас абласнога этапу ўпершыню выступала перад вялікай аўдыторыяй, вельмі хвалявалася, але на рэспубліканскім з'явілася ўпэўненасць у сабе, таму што была вялікая падтрымка з боку гледачоў, родных і іншых фіналістаў.

Дар'я ўпэўнена, што браць удзел у падобных конкурсах — важна для самаразвіцця.

— І не трэба забываць пра выйгрыш. У многіх на ўзбраенні выраз «галоўнае не перамога, а ўдзел». Гэта не пра мяне. Усе мы да чагосьці імкнёмся, а калі не бачым жаданага выніку, не разумеем, куды рухацца далей і ці варта ўвогуле... Часта кажу: ва ўсіх у жыцці ёсць аднолькавыя магчымасці, і нам застаецца толькі імі скарыстацца!

Дарэчы, сама суразмоўніца робіць гэта напоўніцу: займаецца арганізацыяй мерапрыемстваў, шмат фатаграфуе і падарожнічае. Але пра ўсё па парадку.

— Была ў Вялікабрытаніі, Славакіі, Балгарыі, Румыніі, Літве... Польшчу аб'ездзіла амаль усю. Часта падарожнічаю адна, тады можна самастойна выбраць маршрут, рухацца ў вызначаным рытме. З мінусаў — няма з кім падзяліцца атрыманымі эмоцыямі. Таму як блогер запісваю відэа для сяброў, якія чакаюць у Беларусі. Удзельнічаць у арганізацыі фестываляў пачала некалькі гадоў таму. Аднойчы ляжала на канапе і зразумела, што больш не хачу так праводзіць лета. І закруцілася: міжнародны рыцарскі фестываль сярэднявечнай культуры і музыкі «Наш Грунвальд», міжнародны купальскі фолк-фэст «Свята сонца», фестываль гісторыі і культуры «Мінск старажытны» і іншыя. Што датычыцца фатаграфавання, любоў да гэтай справы ўзнікла яшчэ ў дзяцінстве, у час плёначных апаратаў. Больш за ўсё мне падабаецца «лавіць» шчырыя эмоцыі людзей.

Некалькі гадоў таму гераіні пашчасціла апынуцца на навагоднім прэзідэнцкім балі. «Якія ўражанні?» — пытаюся ў яе.

— Падрыхтоўка аказалася складаная, але вельмі цікавая. Я з тых дзяўчат, якія амаль увесь час ходзяць у кедах, а тут трэба было стаць на абцасы, адзецца ў пышную сукенку. Але гэта было варта таго: на мерапрыемстве адчувала сябе асаблівай, вакол панавала атмасфера чараўніцтва...

Хоць Даша актыўна наведвае розныя гарады і краіны, заўсёды імкнецца дадому, у родныя Баранавічы:

— Мне тут падабаецца. Калі ахоплівае самота або хочацца спакою, іду ў мясцовую кавярню па любімы круасан з апельсінам, вяршкамі і арахісавай пастай — зарад энергіі мне забяспечаны!
А яшчэ недалёка ад майго дома ёсць возера з невялікім пагоркам. Летам люблю сустракаць там світанак або чакаць заход сонца.

Дар'я ШЛАПАКОВА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Пра стасункі, армію і падарункі.

Грамадства

Вайна пакінула яму жыццё, але забрала блізкіх. Завіталі да клічаўскага ветэрана вайны Міхаіла Фельдмана

Вайна пакінула яму жыццё, але забрала блізкіх. Завіталі да клічаўскага ветэрана вайны Міхаіла Фельдмана

Нягледзячы на свае 96, Міхаіл Фельдман выглядае на зайздрасць бадзёрым і маладжавым. 

Грамадства

Прыёмная кампанія: да чаго рыхтавацца?

Прыёмная кампанія: да чаго рыхтавацца?

Зроблены першы крок да аб'яднання экзаменаў.