Вы тут

Камандзір студэнцкага атрада: Гугліла, як правільна палоць


— Пакеты на абутак узялі? — глядзіць на нашы з фатографам красоўкі з белымі падэшвамі Ліза КУЛІК. — Я, напэўна, свае кеды пасля жнівеньскай змены выкіну — «адпрацавалі» тут сваё.


Камандзір сельскагаспадарчага атрада Ліза Кулік.

Тут — гэта ў сельскагаспадарчым атрадзе БДУ, які дзейнічае на ўніверсітэцкім вучэбна-доследным прадпрыемстве «Шчомысліца». Летам моладзь у асноўным занятая на праполцы.

— Недабору ў нас няма, — кажа Ульяна БЫЧКОВА, прадстаўнік камітэта БРСМ БДУ, якая суправаджае нас. — Зараз працуюць 15 чалавек. Камандзір атрада — Ліза. Дзяўчына вельмі адказная. Да таго ж шчыравала тут у чэрвені — усё ведае, дапамагае адаптавацца навічкам.

Ліза вучыцца на другім курсе факультэта міжнародных адносін. Камандзір бадзёра праводзіць экскурсію па ўніверсітэцкіх уладаннях:

— Гэта мы паспелі зрабіць за раніцу, — паказвае на ўчастак поля з хмызняковымі раслінамі і парасткамі дэкаратыўных саджанцаў. — Для студэнта-дзённіка знайсці падпрацоўку з афіцыйным працаўладкаваннем дастаткова цяжка. Неафіцыйны заробак — заўсёды рызыка, а тут гарантыі. Ды яшчэ досвед. Спрабаваць нешта новае заўсёды цікава. У наступным годзе хачу пайсці ў студатрад, які заняты на «Атланце».

Дарэчы, сёлета ў БДУ было арганізавана каля 30 студэнцкіх атрадаў, якія дзейнічаюць на розных аб'ектах сталіцы. Усяго на іх працуе звыш 260 чалавек.

— Дзяніс у нас перадавік, стаханавец, — хваліць калегу Ліза.

— Стараемся. Дарослае жыццё — яно такое, — усміхаецца чацвёртакурснік геафака Дзяніс КОРЗУН. — Мне, як будучаму геолагу, канешне, цікавей капацца глыбей, чым проста палоць. Тут рай для батанікаў. Але, як кажуць, грошы не пахнуць.

Дарэчы, пра заробак. Халтурыць у сельскагаспадарчым атрадзе нявыгадна — плацяць за колькасць выкананай работы. За квадратны метр атрымліваецца адзінаццаць капеек. Калі не ленавацца, то за дзень можна прапалоць каля 80 метраў. Працоўная змена доўжыцца месяц.

— У чэрвені, напрыклад, я атрымала 235 рублёў, — расказвае Ліза. — Увесь заробак пайшоў на падарожжы па Беларусі: з'ездзіла да сяброў, сваякоў.

Грошы за работу ў гэтым месяцы студэнтка плануе аддаць на рамонт мабільнага тэлефона і, калі хопіць, на новае паліто. Дзяніс таксама думае абнавіць гардэроб: «Галоўнае — купіць крутыя красоўкі і да навучальнага года, лічы, падрыхтаваны».

Другакурснік гістфака Юрый ВАШКЕВІЧ пакуль не вырашыў, на што патраціць заробак:

— Гэта тое самае, што дзяліць шкуру незабітага мядзведзя. Былі б грошы, а прымяненне ім знойдзецца!

— Ой, што гэта? — выцягвае рукі далонямі ўверх Дзяніс. — Не, памыліўся. Мы дажджу тут чакаем як благаславення! Можна крыху адпачыць, пакуль лье з неба, — усміхаецца. — Увогуле, пасля дажджу працаваць лягчэй — зямля мяккая.

Рабочы дзень у атрадаўцаў — з 8 да 16 гадзін. Выхадныя — субота і нядзеля. Абед — святое! Моладзь прыносіць ежу з дому: бутэрброды, локшына хуткага прыгатавання, гарбата, кава.

— У кожнага тут свая тэхналогія праполкі. Першыя дні гарадскія, такія як я, не ведалі, з якога боку лепей за матыку ўзяцца, — успамінае камандзір атрада. — Не разумелі і парадак: спачатку рукамі рваць траву, потым прыладай, альбо наадварот. Цяжка і фізічна. Памятаю, што нават гугліла, як правільна палоць, якую лепей позу прыняць, каб спіна не балела!

Дзяўчаты працуюць у пальчатках — берагуць манікюр і далікатную скуру рук. Жартуюць, што інакш замест класічнага «белага фрэнча» да канца дня атрымліваецца чорны. Нехта перастрахоўваецца: спачатку надзявае медыцынскія гумовыя пальчаткі, зверху — з тканіны.

Улада БУРЧЫЦ вучыцца на другім курсе фізічнага факультэта:

— Я ведаю, што такое агарод, — бабуля ў вёсцы жыве. Але тут нязвыкла, што такія доўгія градкі. Глядзіш — і не бачыш канца. Гэта спачатку пужала.

— Мы нашым прыгажуням стараемся дапамагаць, калі яны просяць. Напрыклад, вырваць вялікае пустазелле, — дадае Юрый.

На гутарку і фатаграфаванне ахвотней пагаджаюцца хлопцы, чым дзяўчаты. Апошнія спасылаюцца на непрэзентабельны знешні выгляд. «Нават на градках хочуць выглядаць як каралевы», — кінуў нехта з хлопцаў-атрадаўцаў.

— Самае цяжкае ў нашай рабоце — пачаць. Настроіцца на неабходную хвалю дапамагае бадзёрая музыка, — дзеліцца Дзяніс.

— Я аўдыякнігі слухаю, — дадае Ліза. — З апошняга — зборнік апавяданняў і аповесцяў Джэка Лондана.

Праца на градках, кажа моладзь, — цудоўная магчымасць пабыць сам-насам са сваімі думкамі. Для дзяўчат — загар! А яшчэ — яднанне з прыродай. Хлопцы і дзяўчаты прыгадваюць, што побач з полем лес, яны бачылі вавёрак, мышэй, кратоў, зайцоў — бясплатны заапарк.

На перыяд занятасці ў студатрадах моладзі даецца інтэрнат ад навучальнай установы. А для іншагародніх гэта добрая эканомія. Асабліва, калі сам зарабляеш і ведаеш цану грашам. Дзяніс, напрыклад, некалі падпрацоўваў на малочным камбінаце, пастухом, менеджарам па продажах, на будоўлі. Ліза спрабавала сябе ў якасці прамоўтара, кансультанта ў парфумернай краме, натуршчыцы. Збіраецца на час вучобы пайсці працаваць у рэстаран хуткага харчавання, кажа, графік там зручны. «Пакуль маладыя, трэба круціцца. Адпачываць будзем на пенсіі», — падагульняюць будатрадаўцы.

Кацярына АСМЫКОВІЧ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Загаловак у газеце: «Гугліла, як правільна палоць», ці Якім ён бывае — загар на градках

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Языку дай волю..., Хвалі дзень вечарам, Людзі — добрыя.

Эканоміка

Саветы па развіцці прадпрымальніцтва сталі працаваць больш эфектыўна і вынікова

Саветы па развіцці прадпрымальніцтва сталі працаваць больш эфектыўна і вынікова

Значную ўвагу на развіццё малога і сярэдняга прадпрымальніцтва пачалі звяртаць даўно, прычым на самым высокім дзяржаўным узроўні.

Эканоміка

Ці патаннее жыллё ў наступным годзе?

Ці патаннее жыллё ў наступным годзе?

А што ў сталіцы — тое і ў рэгіёнах.

Спорт

Спартыўны псіхолаг Кацярына Буча распавядае, ці лёгка вырасціць чэмпіёна

Спартыўны псіхолаг Кацярына Буча распавядае, ці лёгка вырасціць чэмпіёна

Як правільна вызначыць від спорту, які падыходзіць для вашага дзіцяці, ці варта ўвогуле прымушаць яго хадзіць на трэніроўкі?