Вы тут

У сталіцы паказваюць праект «Alta Moda ZOYA»


Адметнасць сучаснай моды: у ёй ёсць папулярныя брэнды і высокія ўзоры. Сёлета гэта можна перанесці на выяўленчае мастацтва — і дапаможа нам Зоя Луцэвіч.


У ліпені ў Мінску яна неверагодна запатрабаваная. З аднаго боку, ёсць папулярны праект на плошчы Якуба Коласа, дзе можна адчуць асаблівасць стылю мастачкі. Хоць і праз рэпрадукцыі, праект працуе на далучэнне да мастацтва людзей, якія могуць адкрыць для сябе айчынных творцаў. Але знаўцы, гурманы, для якіх мастацтва — і адметны аўтарскі погляд на рэчаіснасць, і крыніца натхнення ў жыцці, — ідуць у гэтыя дні глядзець арыгінальныя творы Зоі Луцэвіч у Мемарыяльны музей-майстэрню Заіра Азгура. Праект Alta Moda ZOYA ажыццявілі ў межах Міжнароднага фестывалю мастацтваў ART-MІNSK, прымеркаванага да Еўрапейскіх гульняў. Ён і сапраўды нагадвае гульню з гледачом: найперш тым, што ўпісаны ў прастору. І як!..

Нібыта адбываецца паказ твораў высокай моды — у аўтарскіх работах адсылкі да гісторыі мастацтва, якая вылілася фарбамі на палотны і склалася ў яскравую мазаіку. Сем мазаічных канструкцый размясціліся ў музеі, нібыта на подыуме, — менавіта яны дэманструюць багацце (нават стракатасць) ідэй у свеце (ці ў дадзеным выпадку ў прасторы), дзе дамінуе ў закансерваваным выглядзе адна ідэя, вядомая з савецкага часу. А вядомыя і вялікія, нават у літаральным сэнсе, людзі і правадыры той эпохі стаяць у выглядзе скульптур абапал залы і пазіраюць на гэтую разнастайнасць. Атрымалася вельмі канцэптуальна, і не толькі па сутнасці самога творчага праекта Зоі Луцэвіч, які мог бы дэманстравацца ў любым галерэйным памяшканні, але, магчыма, не атрымалася б такой гульні ідэй і эпох. А гэта важна, калі мы гаворым пра моду.

Модная гульня Зоі вяртае да пачатку мінулага стагоддзя, да мастакоў-канструктывістаў, можна ўгледзець у ёй і прыкметы інсітнага мастацтва, і зварот да пэчворку, экспрэсіянісцкія матывы, стылістыку сюррэалістычных і канцэптуальных твораў. Высокая мода мінулага стагоддзя гэта актыўна абыгрывала, і Зоя Луцэвіч нагадвае пра гэта. Але нават кіруючыся прынцыпамі постмадэрнізму, не варта забывацца пра тое, што за кожнай работай стаіць сама мастачка. А работ тут насамрэч вельмі шмат, бо сем квадратаў падзелены на сегменты памерам 25х25 сантыметраў, што аб'ядноўваюцца ў гарманічную сістэму. Усяго 102 жывапісныя работы, якія, на маю думку, немагчыма назваць проста «модулямі», бо кожны твор у прынцыпе самадастатковы, але разам яны паказваюць палітру таго, што і як існуе паралельна ў рэальнасці. Сем базавых квадратаў можна параўнаць і з сямю дызайнерскімі калекцыямі, дзе за кожным сегменцікам — асобны вобраз, які пранікае ў свядомасць і не адпускае. Чым?

Захапленнем жыццём. Шчырым захапленнем аўтара самім працэсам творчасці — адчуваеш яе радасць ад таго, што зроблена. І ад таго, што гэта можа ўзрадаваць і даць настрой яшчэ некаму. Зоя сур'ёзная, парадаксальная і ўдумлівая адначасова. З магутным прафесійным грунтам — дачка мастакоў Святланы Катковай і Алега Луцэвіча, хрэсніца Зоі Літвінавай. Але яна ішла да свайго мастацтва мэтанакіравана і насуперак традыцыям, выстаўлялася ў многіх краінах Еўропы і ЗША. Яна не была моднай мастачкай на радзіме, магчыма таму, што яшчэ не быў яе час. Але эпохі мяняюцца. У тым ліку ў модзе, расстаўляюць па месцах: сапраўдныя імёны застаюцца ў гісторыі, а жыццесцвярджальныя ідэі перамагаюць шэрасць.

Ларыса ЦІМОШЫК

Загаловак у газеце: Мода на імя

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

На ўпарадкаванне пасля прыклееных паперак выдаткоўваюцца велізарныя сродкі.