Вы тут

За волю, за шчасце і долю


75 гадоў таму савецкія войскі пры падтрымцы дзясяткаў тысяч партызанаў вызвалялі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў


На трыбуне ў час ваеннага парада

Дзень Вызвалення і Дзень Незалежнасці Беларусі мы святкуем 3 ліпеня. Ведаем: у выніку бліскучай Беларускай аперацыі пры ўзаемадзеянні І і ІІІ Беларускіх франтоў і пры падтрымцы партызан 3 ліпеня 1944 года сталіца Беларусі была вызвалена ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Гэты дзень і стаў святам вызвалення ўсёй краіны.

Пагадзіцеся, між словамі вызваленне і незалежнасць ёсць сэнсавая повязь. Спрадвечнае жаданне беларусаў быць гаспадарамі на сваёй зямлі, мець нацыянальную дзяржаву часта выпрабоўвалася на моц. Колькі ўсяго перацярпелі! Калі ўдумаешся, то бліжэй да сэрца ўспрымаеш простыя й глыбокія радкі Уладзіміра Карызны — яны гучаць у Дзяржаўным гімне: “Разам з братамі дружна вякамі/ Мы баранілі родны парог,/ У бітвах за волю, бітвах за долю/ Свой здабывалі сцяг перамог”. І было магутна, калі дзясяткі тысяч людзей ля стэлы “Мінск — горад-герой” спявалі гімн познім вечарам пасля ваеннага параду, масавай тэатралізаванай дзеі “Беларусь гераічная”! У тым вібравала моц усенароднага яднання.

Юбілей Вызвалення беларусы святкуюць годна, і святочныя імпрэзы — прадаўжаюцца, “вызваленчай хваляй” рухаюцца з Мінска на захад, да Брэста: шляхамі Перамогі. Мы аддаём даніну павагі подзвігу ветэранаў, схіляем галовы ў памяць пра тых, хто загінуў, вызваляючы свет ад нацызму. Выступаючы на ваенным парадзе ў гонар Дня незалежнасці, Прэзідэнт Беларусі пацвердзіў: наша дзяржава мае намер выкарыстоўваць усе рэзервы для аднаўлення спакою ў рэгіёне. Нагадаў, што памяць пра тых, хто змагаўся ў гады вайны, — гэта частка нацыянальнай самасвядомасці беларусаў. “Мы моцныя ў цяжкасцях. Менавіта ў выпрабаваннях найбольш ярка праяўляецца духоўная сіла беларусаў — сплаў мужнасці, смеласці, імкнення да справядлівасці й гатоўнасці аддаць жыццё, але не стаць на калені, не скарыцца”, — заявіў Аляксандр Лукашэнка.

Па ўсёй краіне ўскладаюцца кветкі, вянкі да помнікаў, абеліскаў, людна ў месцах масавых пахаванняў ахвяраў вайны, на мемарыялах. Праводзяцца памятна-святочныя імпрэзы, ушаноўваюцца ветэраны. Маштабная ўсенародныя акцыя “Беларусь памятае!” — прадаўжаецца.

І з замежжа мы таксама атрымліваем віншаванні ад землякоў. А таксама весткі пра тое, што й па-за Бацькаўшчынай беларусы адзначалі свята. У прыватнасці, падобныя імпрэзы прайшлі дзякуючы актывістам дыяспары ў Іркуцкай вобласці (пра тое рыхтуем тэкст), у эстонскай Нарве (матэрыял у гэтым нумары). “Дзень Незалежнасці Беларусі — гэта сімвал нашага адзінства, і дзе б ні жылі — адчуваем сябе ў гэтыя святочныя дні разам з Бацькаўшчынай, — напісала ў рэдакцыю з Волгі Людміла Дзёміна, ураджэнка Бабруйска, кіраўніца Беларускай нацыянальна-культурнай аўтаноміі “Нёман” гарадской акругі Тальяці. — Важна зберагаць пераемнасць пакаленняў, паважаць традыцыі папярэднікаў — бо яны ж дапамагаюць нам зберагчы, прымножыць усё добрае й каштоўнае, што назбіралі, заваявалі ў змаганнях з ворагамі, абараняючы й вызваляючы родную зямлю нашы бацькі, дзяды, прадзеды”.

Спадарыня Людміла віншуе ўсіх беларусаў, чытачоў “Голасу Радзімы” з Днём Вызвалення, з Днём Незалежнасці. Жадае міру, шчасця, здароўя, дабрабыту, поспехаў у справах на карысць Бацькаўшчыны. Расказвае, што 2 ліпеня ў тальяцінскім філіяле Самарскага Дома дружбы народаў беларуская суполка правяла імпрэзу “Помні іх імёны”. “Яна прысвячалася 75‑годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, — удакладняе. — Паказалі дакументальны фільм пра вызваленне Беларусі ў ваенныя гады, відэафільм пра яе цяперашняе жыццё. А потым выступілі народны ансамбль беларускай песні “Купалінка”, харэаграфічны ансамбль “Танцмейстер «Бегония»” і Алена Агібалава — выкладчыца Дзіцячай школы мастацтваў імя М. Балакірава”. На свята беларусы запрашалі ветэранаў. Сярод іх былі Аляксей Іванавіч Рыбакоў (у мінулым вязень Асвенцыма) і Генадзь Цімафеевіч Шаўрын (у вайну вязень канцлагера, што стварылі захопнікі на чыгуначнай станцыі “Лясная” пад Баранавічамі). Яны віншавалі тальяцінскі беларусаў, усіх у зале з Днём Вызвалення Беларусі, Днём Незалежнасці. Цёпла ўспаміналі-гаварылі пра Беларусь і беларусаў. Працавала выстава кніг, альбомаў, іншых друкаваных выданняў пра Беларусь. А канцэрт прайшоў на адным дыханні: “Дзеці-гледачы пад вясёлыя беларускія песні танцавалі, а дарослыя нам падпявалі”. Мастацка-патрыятычны праект “Помні іх імёны” прадоўжыцца да канца года. Імпрэзы яшчэ пройдуць восенню ў Культурным цэнтры “Автоград”, у 9‑й школе і 48‑й гімназіі горада.

Артысткі ансамбля “Купалінка” цяпер у новых строях

Яшчэ Людміла Дзёміна згадала ў допісе, што яе бабуля Кацярына Салановіч у вайну дапамагала партызанам. А на здымках бачна, што народны ансамбль беларускай песні “Купалінка” на гэты раз выступаў у новых касцюмах. “І касцюмы новыя, шыкоўныя, і песню мае артысткі новую спявалі: “Родная старонка”, — удакладніла зямлячка. — Я спявала “Два сыны”. Касцюмы шылі майстрыхі ў Мінску — па замове Мінкультуры й Рэспубліканскага цэнтра нацыянальных культур. Гэта ручная праца!”. За тое, што цяпер гурт “нібы з карцінкі”, кіраўніца суполкі ўдзячна кіраўніцы РЦНК Вользе Антоненцы й супрацоўніцы Цэнтра Валянціне Грышкевіч, Міністру культуры Юрыю Бондару ды Васілю Чэрніку (дарадцу Пасла Беларусі ў Расіі). Васіль Мечыслававіч сам вёз касцюмы з Мінска ў Маскву, іх потым пераслалі ў Тальяці. Важнае звяно ў тым ланцужку — і кіраўнік аддзялення беларускага Пасольства ў Уфе Пётр Іванавіч Балтруковічу. “Мы ўвесну будзем пацвярджаць званне “Народны самадзейны калектыў”, і важна мець добры сцэнічны выгляд, — удакладніла Людміла. — Калі ўпершыню абаранялі званне, то я ўжо была ў такім касцюме: яго нам падарылі ў 2015 годзе Леанід Гуляка з Аляксандрам Сасновічам. (Упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцяў ды кіраўнік аднаго з аддзелаў апарата Упаўнаважанага. — Рэд.) Верым, што званне — пацвердзім!”

Я б не засяроджваў на тых касцюмах увагі, ды, аказваецца, 13 жаночых строяў і кашулю-вышыванку для хлопца ў Тальяці з Бацькаўшчыны даслалі на пачатку чэрвеня. Беларусь зрабіла падарунак артыстам суполкі “Нёман” напярэдадні свята! І касцюмы — запатрабаваныя. Сказаў бы: працуюць на станоўчы імідж краіны. Людміла напісала, што марыць у 2020‑м з гуртом прыехаць у Мінск, паўдзельнічаць у чарговым Фэсце мастацтваў беларусаў свету. І ўжо рыхтуецца новы рэпертуар. А сама яна сэрцам — на Бацькаўшчыне. Як глядзела відэатрансляцыі з Купалля, фэсту “Александрыя запрашае сяброў”, то згадвала, як і яе “Купалінка” там гасцявала. Тое ж і з бабруйскім фэстам “Вянок дружбы”: “Ну проста сэрца маё спявае ад захаплення: як усё прыгожа й годна!”.

Іван Ждановіч

Выбар рэдакцыі

Культура

Больш за 100 літаратараў з усіх рэгіёнаў краіны возьмуць удзел у мерапрыемствах Дня беларускага пісьменства

Больш за 100 літаратараў з усіх рэгіёнаў краіны возьмуць удзел у мерапрыемствах Дня беларускага пісьменства

Свята, якое ўжо традыцыйна ладзіцца ў першую нядзелю верасня, сёлета прымае Слонім.

Грамадства

Як працуюць сядзелкі

Як працуюць сядзелкі

Попыт на сядзелак ці медсясцёр, якія могуць даглядаць цяжка хворых людзей на даму, пастаянна расце.

Культура

Алесь Родзім: Рабілі «афармілаўку» для калгасаў, вярталіся ў свае падвалы і працягвалі маляваць

Алесь Родзім: Рабілі «афармілаўку» для калгасаў, вярталіся ў свае падвалы і працягвалі маляваць

Беларускаму складніку Тахелеса прысвечаны арт-фестываль «Міфалагема тысячагоддзя», што адкрыўся ў прасторы Ок16 15 жніўня.