Вы тут

Конкурс «Хто каго?»: найлепшае за 2018 год


Традыцыі нараджаюцца проста: нешта робіцца ўпершыню, а потым і альтэрнатывы як быццам няма: трэба вяртацца, рабіць яшчэ і яшчэ.

Так было са звяздоўскім «Народам на провадзе...», так — з рубрыкай «Хто каго?». Увесь прамінулы год (і гэта ж які ўжо — па ліку?!) чытачы, як той казаў, адрываліся: прыдумвалі вершаваныя подпісы да здымкаў, дасылалі ў рэдакцыю. Найлепшыя версіі друкаваліся ў традыцыйных аглядах конкурснай пошты, там жа называліся прозвішчы пераможцаў, адзін з якіх узнагароджваўся квартальнай падпіскай на «Звязду»...

Усё як быццам добра, але ж быў адзін недахоп: здымак друкаваўся раней, а той найлепшы подпіс — пазней, і такім чынам — як бы адставаў. Таму ў апошнім нумары года карціна ўжо цэлая: конкурс «Хто каго?». Найлепшае!».


«Везла сумкі, як падняць, — сустракаў з вагона зяць...»

Галя — не злачынца,

Галя — не зладзейка.

Маці навучыла

Берагчы капейку.

Тут жа тых капеек

Столькі накідалі...

Хопіць павячэраць —

І не раз — для Галі!

Віктар Сабалеўскі, г. Узда


У вёсцы з крана бруд бяжыць —

Ні памыцца, ні паліць,

Таму ў горад едзе Таня

Асвяжыцца ў фантане.

Соф'я Кусянкова, в. Лучын, Рагачоўскі раён


Забіралі з вёскі Дуню

І на сметнік яе чуні,

Следам боты і сандалі...

Туфлі новыя прыдбалі.

Дуня ведае цяпер:

Замаленькі быў памер.

Ногі сцерла да крыві,

Хоць на свеце не жыві...

Таму знайце, гараджане,

Дуня... лечыцца ў фантане.

Любоў Чыгрынава, г. Мінск


Калі не стане раптам газу,

Распалім вогнішча адразу.

Калі вады не будзе ў кране,

Памыем ногі ў фантане.

Калі ж святла, крый бог, не будзе,

Павыміраюць, мусіць, людзі,

Счарнее, згіне белы свет,

Бо не ўключыш... інтэрнэт.

Наталля Шкут, Светлагорскі раён


Везла сумкі, як падняць, —

Сустракаў з вагона зяць.

Дома ванну рыхтаваў

Торцік з чаем падаваў...

Дзе падзеўся той імпэт,

Як пры ёй пусты пакет?

Валерый Гаўрыш, г. Чавусы


«Мужчыны ў нас — на пералік, вось і шануем іх без меры...»

Во дзяўчо ахову мае —

Не сказаць, не апісаць!

Ці не золата зграбае,

Каб бюджэт наш папаўняць?

Мікола Кісель, г. Мінск


Не шкадуюць мужыка

Ў гэтай самай ПМК:

То ж пакуты

для Мікіткі —

Цэлы дзень глядзець

на лыткі!

Каб на іх камбінезон,

Ці ж курыў бы

столькі ён?

Валерый Гаўрыш, г. Чавусы


Былі, былі ў нас

перакуры —

Ды так, хвіліначак

на пяць...

А з тэлефонам

сёння здуру

І змену можна

прастаяць!

Любоў Чыгрынава, г. Мінск


Дзеўка грошыкі грабе

І вядома ж, пад сябе.

Каб падаткі

ўсе сплаціла, —

Сочыць дзядзечка

з мабілай.

А высокі самы з іх

Кантралюе... абаіх.

С. Півавараў,  г. Бабруйск


«...Жонак трэба выбіраць не па інтэрнэту!»

Што, малойчыкі, здранцвелі?

Й вы на Дошку захацелі?

Той Алімп, хоць і мясцовы,

Не прымае выпадковых:

На халяву — не ўзляцець,

Трэба добра папацець...

Дык смялей за працу, хлопцы:

Мёд збіраецца па дробцы.

Іна Алісевіч, Уздзенскі раён


Талкавалі ў народзе:

«Шукай жонку ў гародзе».

Але ўжо каторы год

Не ва ўсіх ёсць агарод...

Дзе ж цяпер знайсці «Яніну,

Працавітую дзяўчыну»?

— Выйсце ёсць, — прамовіў Лёва. —

Тут, на дошцы ганаровай!

Мікалай Старых, г. Гомель


Хто на дошцы, той у трэндзе —

Гэткая традыцыя:

Лепш на ёй быць, чым на стэндзе...

Вышуку з міліцыяй.

Валянціна Гудачкова, г. Жыткавічы


— На заводзе наш дырэктар

Зараз вельмі рэдкі госць.

Паглядзім хоць на партрэце:

Тут напісана, што ёсць...

Віктар Сабалеўскі, г. Узда


У краіне й не калісьці

Дошкі ГОНАРУ вяліся.

А цяпер каторы год

Замест гонару — «почет».

Пэўна, гэта нездарма,

Можа... гонару няма?

Сужэнцы Астроўскія,

г. Мінск


«Мала твор намаляваць — трэба і людзям паказаць...»

Зіма забавілася дзесьці:

Прыйсці да нас —

не блізкі свет.

Але ж адправіла прынесці

Тым, хто чакае,

свой партрэт.

Валянціна Гудачкова, г. Жыткавічы


Зноў сіноптыкі ў праколе,

Таму й твары пахавалі:

Ні сняжыначкі на полі

(Яны гурбы абяцалі)...

Ну й цярплівы мой народ.

Бо вось так — не першы год.

Валерый Гаўрыш, г. Чавусы


Закаханы ў дзяўчыну,

Маляваў мастак карціну.

Толькі дзеўка не прымае,

Бо сцяны такой не мае.

Л. Савосцік, г. Бабруйск


Мегаполісны пейзаж

Хлопцы ажывілі,

Саматужны вернісаж

Да Каляд адкрылі.

Малявалі тры гады,

Неслі — пешым ходам

Даказалі: сапраўды

Мастакі — з народам!

Іван Сіманёнак, г. Паставы


«Дзяўчаты, — кажа двортэр'ер, — ды майце ж вы сумленне!»

Калісьці быў дзіцячы бум:

Ля крам стаялі чэргі, шум...

Цяпер такога не чутно,

Бо адзяваць няма каго...

Штодня сумуюць небаракі —

І прадавачкі, і сабакі.

Мікалай Старых, г. Гомель


У гэтай крамцы, як здаецца,

І сабака прадаецца!

Бо цяпер жа ўсё часцей

Іх купляюць для дзяцей...

А яшчэ — замест дзяцей,

Бо з сабакамі прасцей.

Сужэнцы Астроўскія, г. Мінск


— Пачакай

ля той вітрыны, —

Жонка

загадала, —

Я скуплюся

за хвіліны...

І... паўдня

прапала!

Знерваваўся —

Больш не быць

«Рыцарам

у смокінгу»:

Воўкам

хочацца завыць

Ад такога

шопінгу!

Іван Сіманёнак, г. Паставы


Прамільгнуць нябачным ценем

За вясною лета, восень...

Прадавалася адзенне,

А цяпер — ніхто не просіць.

Зарастаюць сукні пылам,

Павуцінне наступае...

І Кардэн-Дзіёр нямілы,

Калі грошыкаў не маеш...

Віктар Сабалеўскі, г. Узда


«Закахаўся Верчын Саўка ў спакусніцу-русалку...»

Ля скульптуры над вадой

Любка тармазнула,

Між наядай і сабой

Еднасць душ адчула.

Прыліла да сэрца кроў,

Успаміны — хваляй:

— Ну й круціла ж я любоў!..

Як цяпер... педалі!

Іван Сіманёнак, г. Паставы


— Ты, Русалка, раскажы,

Ад чаго нашы мужы

Ля цябе ўсё рыбу вудзяць?

Можа, вабяць

твае грудзі?

— Не, у іх палаюць

вочы,

Калі бачаць

стан дзявочы...

Пахудзееш,

станеш стройнай —

Вось тады й

жыві спакойна.

Сужэнцы Астроўскія,  г. Мінск


Вусны, грудзі,

стан дзявочы —

Хочацца спаткання!

Зверху ўніз сігаюць вочы:

Хвост?!

Расчараванне!..

Аляксандр Матошка, г. Расоны


Паглядзіце, як сядзіць

Цаца ганаровая...

А сукенка хоць блішчыць,

Ды зусім храновая.

Любоў Чыгрынава, г. Мінск


— Я ў мароз без паліто —

Слёзы

капаюць:

Не кахае

аніхто —

Толькі

лапаюць.

Галіна Пятроўская,  в. Ардашы, Смаргонскі раён


Апошні (у прыватнасці, сёлета) агляд конкурснай пошты і, адпаведна, здымак, да якога патрабуецца подпіс, змешчаны 21 лістапада. Многія з чытачоў ужо даслалі свае прапановы, многія, хочацца верыць, яшчэ дашлюць, бо конкурс, як вы зразумелі, працягваецца і далучыцца да кагорты ўдзельнікаў ніколі не позна.

Пішыце!

Валянціна ДОЎНАР

Фота Анатоля КЛЕШЧУКА

Загаловак у газеце: «Конкурс — гэта вам не гулі з рыфмаваннем пэўных слоў...»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

У архiтэктара Галiны Левiнай — Хатынь, творчая спадчына яе бацькi.

Грамадства

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Як сведчаць шматлiкiя даследаваннi, прывабным людзям прасцей прабiцца ў жыццi i яны дасягаюць у кар'еры большага поспеху. 

У свеце

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Сёлета еўрапейская эканомiка будзе перажываць глыбокую рэцэсiю з-за ўспышкi каранавiруса, нягледзячы на хуткiя i ўсёабдымныя антыкрызiсныя меры як на саюзным, так i на нацыянальным узроўнi.

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.