Вы тут

Міхаіл Лоўгач, салдат Перамогі


Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, Міхаілу Якаўлевічу Лоўгачу было 35 гадоў. Жылі яны з жонкай Ганнай Міхайлаўнай у вёсцы Хісцецкі Бор Жыткавіцкага раёна. Працаваў Міхаіл у мясцовым лясгасе. Ужо падрасталі тры сыны — Арсень, Валодзя і Міша.


Пер­шы па­рад Пе­ра­мо­гі ў Бер­лі­не 4 мая 1945 го­да.  У ім удзель­ні­чаў са сва­ім ба­таль­ё­нам і Мі­ха­іл Якаў­ле­віч.

Любімай справай Міхаіла Якаўлевіча было цяслярыць, будаваць дамы. Вакол яго хаты ўсюды на дрэвах стаялі калоды з пчоламі. Ён умеў з імі размаўляць, як з людзьмі, і яны яго разумелі і ніколі не кусалі.

Міхаіл Якаўлевіч мог пабудаваць сабе дом і ў Жыткавічах, але ён вельмі любіў лес, сваіх працаўніц-пчол, таму і жыў са сваёй прыгажуняй жонкай у гэтай ціхай лясной вёсачцы. Жылі, гадавалі трох сыноў, а тут — вайна...

На фронце Міхаіл служыў у сапёрным батальёне. Справа была знаёмая, толькі даводзілася намнога цяжэй, чым у мірным жыцці. Фашысты, калі адступалі, стараліся па магчымасці знішчаць масты, каб затрымаць наша наступленне. А сапёрам прыходзілася іх аднаўляць і вельмі часта пад моцным агнём праціўніка, пад ударамі іх авіяцыі.

«Было, мы працавалі па пояс, па шыю ў халоднай, часам ледзяной вадзе, але на гэта не звярталі ўвагі, — успамінаў Міхаіл Якаўлевіч. — Будавалі вялікі мост на рацэ Вісла, на рацэ Одэр, на Шпрэе ў самым Берліне. Калі пачалася Берлінская аперацыя, фашысты ўзарвалі шмат мастоў на каналах, якія знаходзіліся ў самым горадзе, і нам, сапёрам, прыходзілася іх хутка аднаўляць — наступленне не павінна было затрымлівацца.

Па загадзе Гітлера фашысты адчынілі шлюзы і пусцілі воды ракі Шпрэе ў Берлінскае метро, нягледзячы на тое, што там знаходзіліся тысячы мірных жыхароў, дзяцей, параненых салдат вермахта. Гэта была ўжо агонія — агонія «тысячагадовага» рэйха...

Нашы штурмавыя атрады імкліва набліжаліся да рэйхстага. Нішто ўжо іх не магло затрымаць... 30 красавіка на даху рэйхстага быў узняты сцяг Перамогі. 2 мая Берлін капітуляваў, але і пасля гэтага ў асобных падвалах будынка супраціўляліся эсэсаўцы».

Бер­лін 28 мая 1945 го­да.  Мі­ха­іл Якаў­ле­віч ста­іць па­ся­рэ­дзі­не  з ка­ра­бі­нам. По­бач — яго ба­я­выя сяб­ры.

4 мая ў Берліне адбыўся парад Перамогі. У ім удзельнічаў і сапёрны батальён Міхаіла Якаўлевіча. Пасля вайны Міхаіл вярнуўся ў родную вёску. На палінялай гімнасцёрцы красаваліся баявыя ўзнагароды — ордэн Айчыннай вайны ІІ ступені, медалі «За вызваленне Варшавы», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За ўзяцце Берліна», «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.».

Міхаіл зноў пачаў працаваць у лясгасе... Займаўся любімымі пчоламі і цяслярствам.

Разам з жонкай выгадавалі і выхавалі чатырох сыноў і чатырох дачок.

На жаль, Міхаіл Якаўлевіч рана пайшоў з жыцця — адбіліся франтавыя раны, халодная, ледзяная вада рэчак Польшчы і Германіі.

Шаноўныя чытачы! Конкурс «Фотаздымак з гісторыяй» працягваецца. Мы па-ранейшаму чакаем ад вас цікавых фота з сямейнага альбома. Здымкі (не больш за тры) з невялікай гісторыяй дасылайце з адпаведнай пазнакай на адрас: вуліца Б. Хмяльніцкага, 10а, 220013, г. Мінск або іnfо@zvіаzdа.bу. Найлепшага аўтара чакае прыз. Арыгіналы дасланых фотаздымкаў абавязкова вяртаюцца

Выбар рэдакцыі

Хведар Чэрня. Сябра маёй вясны

Хведар Чэрня. Сябра маёй вясны

Радок на яго помніку спыняе і змушае задумацца.

Культура

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск — унікальнае месца. Ціхая вёска на самым ускрайку заходняй мяжы становіцца з кожным годам усё больш знакамітай.

Грамадства

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

 Псіхолаг Раман Кручкоў упэўнены, што на самай справе агрэсія ўласціва ўсім людзям.  

Грамадства

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны музей «Бярэсце» і навакольная тэрыторыя перажываюць вялікае абнаўленне.