19 Чэрвень, аўторак

Вы тут

Валерый Барадзеня: Чытаю газету з першай старонкі


Валерый Барадзеня, намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі па бюджэце і фінансах, кандыдат эканамічных навук, дацэнт:

— Асабліва прыемна казаць пра «Звязду», бо хочацца яшчэ раз павіншаваць яе са 100-гадовым юбілеем! Перш за ўсё мне падабаецца, што газета — на беларускай мове. Скончыў беларускамоўную школу, і таму яна дапамагае аднавіць веды, узбагаціць моўны запас. Калі казаць пра публікацыі, то галоўнае, на што звяртаю ўвагу, — гэта факты.

Тое, што здараецца ў краіне, знаходзіць сваё адлюстраванне на старонках «Звязды». Зразумела, што Мінск як сталіца прыцягвае ўвагу шматлікімі навінамі, але не менш важна і тое, што робіцца ў Беларусі ў цэлым і ў рэгіёнах у прыватнасці. І таму любое мерапрыемства і ў вёсках, і ў раённых цэнтрах, і ў абласных не менш важнае за тое, што адбылося ў Мінску. Я лічу, што ў «Звязды» ёсць пэўны баланс паміж асвятленнем сталічных падзей і тым, каб расказаць, чым «дыхае» ўся краіна і кожны яе куток. Асабліва актуальна гэта зараз, у Год малой радзімы. Важна, каб мы не забываліся на свае карані, на тую вёску ці горад, у якіх нарадзіліся. І значная роля ў «аднаўленні» гэтай памяці належыць менавіта журналістам.

Вядома ж, я гляджу ўсю газету. Але раней пачынаў чытаць яе з апошняй старонкі, дзе больш нефармальныя матэрыялы. А цяпер — гэта, напэўна, прыходзіць з узростам — ужо з першай, дзе афіцыйныя публікацыі, дакументы. Цікаўлюся, што здарылася ў краіне і па-за яе межамі, што робіцца ў палітыцы, эканоміцы і грамадстве ў цэлым.

Са «Звяздой» у мяне звязана і жыццёвая гісторыя. Гэта было ў сакавіку 2013 года, калі ў Беларусі быў «Хаўер». Мы ўсёй нашай Пастаяннай камісіяй па бюджэце і фінансах выехалі на выязное пасяджэнне ў Полацк. З журналістаў з намі была толькі адна «Звязда» — Вольга Мядзведзева. Раніца распачалася цудоўным надвор'ем — сапраўдная вясна. Па дарозе назад мы пабачылі, што, як ехаць на Лагойск, стаіць велізарны затор. Вырашылі аб'ехаць яго праз дарогу на Сілічы. Едзем — і раптам дарога знікае, бо ўсё замяло снегам. Мы загразлі, як і дзясяткі іншых машын побач. Выйшлі і сталі па адной гэтыя машыны спрабаваць выцягваць. У выніку прыехаў трактар, падчапіў па чарзе кожную і дацягнуў да кальцавой дарогі. Так мы першы раз выехалі, а праз паўкіламетра загразлі зноў у гурбе, але ўжо былі зусім адны. Зноў машыну пхалі, пакуль не дачакаліся трактара, які нас выцягнуў. Так ледзь даехалі да Мінска. Дадому ішоў па дахах машын.

З карэспандэнтам «Звязды» разам грэліся ў машыне, спрабавалі перажыць гэты нечаканы холад. Нават дзесьці здымак захаваўся, дзе Вольга Мядзведзева на ўласны фотаапарат робіць кадр, як мы штурхаем машыну. Вось такое атрымалася звяздоўскае дэпутацка-журналісцкае яднанне.

Вераніка ПУСТАВІТ

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Лічбавая трансфармацыя — не мода і не часовая з'ява.