22 Чэрвень, пятніца

Вы тут

У госці да беларусачкі


Васьмігадовая мадэль са Жлобіна любіць катацца на цягніку. А ў вольны час лепіць з бабуляй калдуны.

Кажуць, таленавіты чалавек таленавіты ва ўсім. Другакласніца Сафія ТРОЦКАЯ, пераможца нашага конкурсу «Беларусікі», умее рабіць нататнікі сваімі рукамі, круціць сабачак і пчолак з шарыкаў, ляпіць калдуны. Але галоўнае яе хобі — быць мадэллю. Дзяўчынка наведвае мадэльную студыю ў родным Жлобіне і ў свае восем гадоў тройчы ўдзельнічала ў паказах Беларускага тыдня моды. Мы завіталі да будучай зоркі ў госці і даведаліся, якая ў яе любімая страва, чаму ёй падабаецца ўдзельнічаць у паказах (паверце, справа зусім не ў прыгожым адзенні) і навошта трэба вучыцца ў школе.


У Со­ні­ным парт­фо­ліа — ка­ля сот­ні фа­та­гра­фій.

Што ў «працоўным» гардэробе?

Соня сустракае нас пры поўным парадзе: у белай кашулі, цёмным сарафане, з падфарбаванымі вейкамі і ружовымі вуснамі. Шустрая, непасрэдная, вясёлая. Пакуль мама Святлана накрывае на стол, дзяўчынка прапануе паказаць нам сваё партфоліа. Дастае з паліцы некалькі папак і раскладае на канапе, напэўна, сотню здымкаў.

— Фатаграфавацца любіш?

— Люблю. У месяц у мяне бывае па чатыры фотасесіі. Магу паказаць вам выйгрышныя позы (ускоквае). Каб добра атрымацца на здымку, нельга да камеры падэшву выстаўляць і локцем паварочвацца. А калі даўгія валасы, можна заплесці коскі і закруціць іх вакол шыі.

На вешалцы каля акна — Соніна адзенне для здымак. Сёлета, паколькі праходзіць зімовая Алімпіяда, многія ладзяць фотасесіі на тэму спорту, таму ў «працоўным» гардэробе юнай мадэлі ёсць гімнастычны купальнік і гоначная куртка. Прыгожая сукенка з белых карункаў — падарунак ад дызайнера.

— Гэта твой пакой? — пытаемся ў Соні.

— Тут толькі мой куток, — усміхаецца дзяўчынка, ківаючы на пісьмовы стол. — Пад свой пакой я б хацела заняць залу, там шмат месца. Паклеіла б аранжавыя шпалеры (гэта мой любімы колер), паставіла б шафкі для адзення, павесіла мае фатаграфіі, гадзіннік. І тэлевізар абавязкова, люблю яго глядзець. Не, не мульцікі — камедыйныя серыялы.

У будучай мадэлі ёсць ужо свая старонка ў Інстаграме, але вядзе яе мама. Што рабіць: хочаш, каб запрашалі на паказы, зарабляй папулярнасць. Сям'я ў Соні, дарэчы, самая звычайная. Тата працуе дальнабойшчыкам, мама — медсястрой у дзіцячым санаторыі. Старэйшы брат вучыцца на эканаміста.

— Хадзем на гарбату! — кліча Святлана.

За сталом Соня цягнецца да шакаладных вафляў.

— Мадэлям салодкае можна?

— А чаму нельга? — здзіўляецца ў адказ дзяўчынка.

Та­кіх са­ба­чак з ша­ры­каў дзяў­чын­ка до­рыць сяб­рам.

Прыгожа хадзіць — для дзяўчат не лішняе

— Даўно ў мадэльнай школе займаешся?

— З пяці гадоў. Хаджу кожную нядзелю. Заняткі доўжацца дзве з паловай гадзіны. У нас тры прадметы: дэфіле, харэаграфія, а трэці — кожны раз новы. Напрыклад, вучым правілы этыкету, як у розных краінах вітаюцца, складваем калажы з адзення ў пэўным стылі. Макіяж праходзілі — гэта маё самае любімае.

— Соня, калі прыйшла, была самай маленькай, — дадае мама. — Узялі з-за высокага росту. Дачка сціплая такая была. Крыўдзілі яе спачатку: і штурхалі, і крыўляліся. А цяпер Соня з усімі пасябравала.

— Чаму вырашылі аддаць дачку ў мадэлі? — пытанне Святлане.

— Я заўсёды любіла модна адзявацца. Мне падабаецца ўсё прыгожае, гламурнае (смяецца). Часопіс «Касмаполітан» з маладосці чытаю. Няма дзе нумары складаць: яны ж цяжкія, паліцы абваляць. Таму захоўваю выпускі толькі за апошнія тры гады. Соня любіць праглядаць старыя часопісы моды. Дызайнераў пакуль не запамінае, але выхоўвае густ. Калі ідзем з ёй па горадзе, адзенне мінакоў лёгка можа прааналізаваць: ці спалучаюцца рэчы па колерах, які гэта стыль.

— Адразу ў дачкі ўсё атрымлівалася?

— Не, дома часта трэніравалася. Яны ж у мадэльнай школе экзамены два разы на год здаюць. Мне здаецца, Соня там загартавалася. Дый умець прыгожа хадзіць і фарбавацца для любой дзяўчыны, думаю, будзе карысна. Хоць тата казаў, лепш бы на таэквандо аддалі.

— Соня, калі ў паказах удзельнічаеш, хвалюешся?

— Не-а.

— Ні грама, — пацвярджае Святлана. — Яна смелая. Гэта ў мяне, калі ў зале сяджу, каленкі трасуцца і далоні становяцца мокрыя.

— Якое б адзенне сама стварала?

— Што-небудзь летняе. Шорты, топік.

— У адзенні яна зусім не капрызная. І я яе прывучаю да таго, што ў дызайнераў сваё бачанне моды: якую рэч скажуць паказаць на подыуме, у такой і пойдзеш.

Май­стар-клас па па­зі­ра­ван­ні.

— Падабаецца быць мадэллю?

— Так. Люблю і паказы, і фотасесіі. Але больш паказы, бо я на іх на цягніку езджу. У дарозе мы з сяброўкай чыпсы ядзім, малюем у вадзяных альбомах. Заліваеш у фламастар ваду, праводзіш ім па старонцы і там праяўляецца ілюстрацыя. Не ведаеце такога? Давайце прынясу пакажу (выбягае ў іншы пакой і вяртаецца з альбомамі).

— Іх потым можна высушыць на батарэі і зноў выкарыстоўваць, — тлумачыць мама. — У дзяцей неяк вады не было з сабой, дык яны кока-колы залілі ў фламастары. І нічога, не сапсавалі размалёўку.

— Вялікая канкурэнцыя сярод мадэляў? — звяртаюся да Святланы.

— У іх узроставай катэгорыі — так. За ўдзел у паказах яшчэ і плаціць трэба. На кастынгах звяртаюць увагу, як дзяўчаты ходзяць, як трымаюць сябе, ці не замкнёныя. Знешнасць цяпер любяць нестандартную. Вядома, калі жывеш у Мінску, прасцей — шмат дзе можаш паспець паўдзельнічаць. Хоць Соня ўжо таксама здымалася ў некалькіх рэкламах — для каталога Жлобінскай швейнай фабрыкі, крамы ў нашым горадзе, гандлёвага цэнтра ў Гомелі.

Са­фій­ка гу­ляе ра­зам з ма­май Свят­ла­най у бе­ла­рус­ка­моў­ную «на­стол­ку», якую атры­ма­ла за пе­ра­мо­гу ў кон­кур­се «Бе­ла­ру­сі­кі».

— Прыгожы чалавек — гэта які? — цікавімся ў юнай мадэлі. — (задумваецца.) Такі, на якога звяртаюць увагу, калі ён ідзе насустрач.

Любімыя прадметы — маляванне і АБЖ

— У школу табе падабаецца хадзіць?

— Не. У некаторыя дні бывае пяць урокаў, дык я не люблю столькі сядзець, стамляюся. Падабаецца толькі маляванне. Ну, яшчэ матэматыка і АБЖ.

— Яна няўседлівая. Хутка ўсё робіць. Нават заданне з дошкі ўважліва не перапіша, не пераправерыць, — уздыхае Святлана.

— Як думаеш, навошта трэба хадзіць на заняткі?

— Каб атрымліваць новыя веды. Напрыклад, вы заблукалі ў лесе. Што неабходна зрабіць? Крычаць «Агу!», «Ратуйце!», «На дапамогу!». Табліца множання таксама ж спатрэбіцца.

— Цяпер многія дзеці замест казак глядзяць па інтэрнэце скарочаны змест. Мы чытаем цалкам. Калі я не паспяваю, Соня з бабуляй за кніжкай сядзіць. Летам стараемся праходзіць штосьці з праграмы.

— Да якога казачнага персанажа хацела б быць падобнай?

— Да прынцэсы Сафіі. Гэта гераіня з набору для творчасці, які мне брат падарыў. Там трэба было ёй пацеркі і бліскаўкі клеіць на сукенку. Чаму Сафія падабаецца? Яна прыгожая, сочыць за модай.

— Чым любіш пасля ўрокаў займацца?

— Клеіць, маляваць. Падарункі сваімі рукамі раблю сябрам, нататнікі, напрыклад.

— Мы не паспяваем фарбы купляць! Былі б у Соні грошы, яна ўсё патраціла б на ручкі, фламастары, шкатулачкі. У яе нажніц ры́фленых штук сем, напэўна. А вось лялек у дачкі няма, не цікавіцца імі. Любіць настольныя гульні: даміно, нарды — ёй тата самаробныя падарыў.

— Па доме дапамагаеш?

— Так, я часта сталы выціраю, посуд мыю. І чайнік стаўлю.

— Можа і гатаваць ужо ўмееш?

— Ну, калі толькі бліны. З бабуляй яшчэ калдуны лепім — гэта нялёгка.

— Бульбу любіш?

— Я яе абажаю! Асабліва пюрэ. Усё ем з бульбай — мяса па-французску, сасіскі, рыбу.

— У Мінск не збіраешся пераехаць?

— Не, тут застануся. У Мінску неяк нязвыкла. Я там шмат куды хадзіла, толькі на коле агляду ніколі не была.

— А кім хочаш стаць?

— Мадэллю. Я і так мадэль. Буду хадзіць на паказы, рэпетыцыі, ездзіць па свеце. Хачу ў Парыж — там класна. Абавязкова сфатаграфуюся на фоне Эйфелевай вежы.

Наталля ЛУБНЕЎСКАЯ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

г. Жлобін

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Пра бунт малога, выпадак на ферме і цікавае выступленне на вяселлі.

Грамадства

Астравец: як будуецца горад энергетыкаў

Астравец: як будуецца горад энергетыкаў

Пуск першага энергаблока Беларускай АЭС плануецца на канец 2019 года.

Грамадства

Што могуць рэгіёны?

Што могуць рэгіёны?

Савет Рэспублікі працягвае выязныя пасяджэнні ў абласцях. Парламентарыі наведалі Гродзеншчыну.

Грамадства

Ад педагога залежыць, як «будзе гучаць мелодыя»

Ад педагога залежыць, як «будзе гучаць мелодыя»

Медыяпраект «Мая малая Радзіма, або Чаму я стаў педагогам?» запусцілі ў БДПУ.