Вы тут

Навуму Гальпяровічу спаўняецца 70 гадоў


Яго голас ведае, без перабольшання, амаль уся рэспубліка, бо ён вось ужо трыццаць з лішнім гадоў гучыць на хвалях Беларускага радыё.

Яго вершы і апавяданні добра знаёмыя шматлікім аматарам літаратуры, бо творы гэтыя пазначаны шчырасцю, дабрынёй, талентам.

Яго як дырэктара радыёстанцыі «Беларусь» цэняць і паважаюць у калектыве, бо ён умее кожнага супрацоўніка своечасова пахваліць, тактоўна, разумна пакрытыкаваць і, калі трэба, памагчы, падтрымаць.

А для мяне ён — добры сябра, з якім заўсёды цікава пагаварыць і памаўчаць.

Усё гэта — пра Навума Гальпяровіча, вядомага радыёжурналіста, выдатнага паэта, якому 14 студзеня спаўняецца 70 гадоў. З гэтай нагоды мне хочацца сказаць колькі слоў.

Сцвярджаюць: каб паўней адчуць, зразумець чалавека, трэба зрабіць тры рэчы — пабываць на яго малой радзіме, натхніць на адкрытую, нязмушаную размову і, калі гэта паэт, пачытаць яго творы.

На малой радзіме Гальпяровіча — у Полацку — мы разам з ім пабывалі не адзін раз. Навум Якаўлевіч шчодра пазнаёміў мяне не толькі з родным горадам, але і з усёй Полаччынай, уключаючы Наваполацк. Дарэчы, у абодвух гэтых гарадах ён з'яўляецца ганаровым грамадзянінам, тут яго да гэтага часу памятаюць і шануюць. Я быў сведкам, калі на полацкіх вуліцах сустрэчныя людзі, пазнаўшы яго, радасна віталі, а то і ўсхвалявана абдымалі.

Яму пашчасціла нарадзіцца ў, бадай, самым славутым горадзе краіны, а дзяцінства і юнацтва правесці паміж дзвюма святынямі — Сафійскім саборам (вежы якога ён упершыню пабачыў праз акно радзільнага дома) і Спаса-Праабражэнскай царквой, паблізу якой стаяла бацькоўская хата.

Пад час адной з вандровак мы завіталі на лецішча Гальпяровіча — у невялічкую, за трыццаць кіламетраў ад Полацка вёсачку Зыкова. Пасля знаёмства з глухой, дзе, здавалася, не ступала нага чалавека, але надзвычай маляўнічай мясцінай, пасля наварыстай юшкі і пэўнай чаркі мы прагаварылі з Навумам Якаўлевічам амаль цэлую ноч.

— Для мяне Полацк, — прызнаваўся ён, — не проста нейкае геаграфічнае месца. Гэта яшчэ і прыналежнасць да Беларусі. Да беларускага слова. Да беларускай культуры. Скажу нават больш: беларусам мяне зрабіў менавіта Полацк. Беларусам не па крыві, а беларусам па духу, па адчуванні таго, што я павінен, абавязаны нешта рабіць для беларускай мовы, беларускай культуры.

Такія прызнанні, банальна кажучы, дарагога вартыя.

І нарэшце было чытанне і перачытванне твораў Навума Гальпяровіча.

Але перад гэтым я мушу зрабіць невялікае адступленне. Яго паэтычны дэбют адбыўся ў 1967 годзе, калі Навум Якаўлевіч працаваў яшчэ грузчыкам на заводзе шкловалакна. У наваполацкай газеце «Химик» была апублікавана вялікая падборка ягоных вершаў і нават з партрэтам аўтара. Але вершы гэтыя былі яшчэ даволі слабыя, пераймальныя. Да таго ж на рускай мове. Таму сапраўдным пачаткам літаратурнай дзейнасці ён лічыць публікацыю вершаў у часопісе «Маладосць».

Потым была праца ў Полацкай раённай газеце «Сцяг камунізму», на заводзе «Палімір», на Беларускім радыё, у часопісе «Вожык», Саюзе пісьменнікаў Беларусі, вяртанне на Беларускае радыё. «Але заўсёды са мной быў мой родны Полацк, які па-ранейшаму адзін з галоўных чыннікаў майго духоўнага жыцця», — напіша пазней у сваёй аўтабіяграфіі Навум Гальпяровіч. І, вядома ж, былі творы. Кнігі паэзіі і прозы.

Адзін з іх — зборнік вершаў «Час лістападу», які толькі што выйшаў у выдавецтве «Чатыры чвэрці». Зборнік гэты не шараговы. Ён у нейкім сэнсе знакавы, выніковы, бо ў ім сабраны і вельмі патрабавальна адабраны аўтарам найлепшыя свае вершы, створаныя за паўстагоддзя творчай дзейнасці. Думаецца, што гэта самая спавядальная, самая духоўна насычаная і душэўна адкрытая кніга з усіх, што выдадзены паэтам. У ёй, невялікай па аб'ёме, канцэнтрацыя эмоцый, пачуццяў і думак такой сілы, што яна, гэтая кніга, можа і павінна стаць падзеяй у літаратурным жыцці краіны.

«Час лістападу»... У гэтай прыгожай, рамантычнай назве тоіцца не толькі намёк на пару года, але і на ўзрост аўтара. Сапраўды, Навум Гальпяровіч пераступае тую мяжу, за якой пачынаецца пара сталасці і мудрасці. Пара спелага жніўня.

Зіновій ПРЫГОДЗІЧ

«Звязда» далучаецца да шматлікіх віншаванняў, якія Навум Якаўлевіч будзе прымаць заўтра. Зычым нашаму аўтару і добраму сябру здароўя, натхнення і плёну!

А на радыё «Беларусь» выйшла адмысловая перадача, прысвечаная юбілею Навума Гальпяровіча.

Загаловак у газеце: Спелы жнівень Навума Гальпяровіча

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як пенсіянерка з Гомеля купіла набор каструль па цане патрыманай іншамаркі

Як пенсіянерка з Гомеля купіла набор каструль па цане патрыманай іншамаркі

Усё, як у казцы: прыгожая зала, музыка, пачастункі. Абаяльныя людзі распавядаюць аб правільным харчаванні і рэкламуюць свой тавар...

Грамадства

714 тысяч тон адходаў для перапрацоўкі сабралі летась беларусы

714 тысяч тон адходаў для перапрацоўкі сабралі летась беларусы

Гэта адходы шкла, паперы, пластыку, шын, батарэек, машыннага масла...

Грамадства

​Дзе прызначалі спатканні ў даваенным Мінску?

​Дзе прызначалі спатканні ў даваенным Мінску?

Атрымаць падказкі вам дапаможа экскурсія «Рамантыка мінскіх дворыкаў».