22 Чэрвень, пятніца

Вы тут

Вясёлка ў лістападзе


Вясковец-пенсіянер з Салігоршчыны Рыф Сібагатулін вырашыў «амаладзіць» свой дом і аздобіў фасад яркай мазаікай. Для гэтага яму не спатрэбіліся сучасныя будматэрыялы накшталт вагонкі і сайдынгу, фарбаў і лакаў. Ён знайшоў свой метад — арыгінальны, танны і даступны для кожнага. Майстар і мастак у адной асобе, ён лічыць: каб «пераапрануць» дом у такі прывабны строй, трэба мець трохі цярпення, вобразнае ўяўленне сваёй ідэі і любоў да калекцыянавання.


Убачыўшы гэты вясёлы дом у вёсцы Плянта Салігорскага раёна, адразу ўспомніў дзіцячую цацку — калейдаскоп: паглядзіш у шкляное акенца — а там якога толькі дзіва няма: і зорачкі, і ромбікі, і кветачкі. Вось і гэтая вясковая пабудова з ярка выражанай мазаікай на фасадзе нагадвае вясёлку на фоне шэрага лістападаўскага неба! Казка! Як тут не спыніцца?!

Заінтрыгаваны, хапаю фотакамеру, углядаюся ў выразны рытм сініх, белых і чырвоных ліній, «чытаю» маляўнічую кветкавую паляну на франтоне. Толькі цяпер даходзіць, што перада мною — ілюзія: замест алейных фарбаў выкарыстаны накрыўкі ад пластыкавых бутэлек. Аказваецца, такая звычайная рэч можа стаць выразным сродкам і выявіць мастакоўскія і дызайнерскія здольнасці. Згадзіцеся, у немудрагелістым, на першы погляд, сюжэце прасочваецца і дасканалая кампазіцыя, і бездакорная сіметрыя, і валоданне колеравай гамай. Хацеў бы я ведаць, хто гэты творца. Не сумняваюся, ён — сапраўдны рамантык і проста жыццярадасны чалавек!

А вось гаспадар і сам выходзіць на ганак — усмешлівы, прыветлівы, як і яго дом. Запрашае ў двор, прадстаўляецца: «Рыф Зуфаравіч Сібагатулін, але для ўсіх проста Раман».

З маленькага інтэрв'ю я дазнаюся, што Раман з Башкірыі, яму шэсцьдзясят тры гады, у Беларусі жыве з 1978 года. А па прафесіі — нафтавік, бурыў скважыны. Апошнія дзесяць гадоў жыве ў вёсцы, перад пенсіяй працаваў у Салігорскай ЖКГ. На гэтай пасадзе і «захварэў» збіраннем накрывак.

— Я даўно выношваў ідэю, каб рознакаляровымі накрыўкамі аздобіць фасад свайго дома, — кажа Раман. — Тры гады збіраў калекцыю, а гэта амаль трынаццаць тысяч штук. Работа ў жыллёва-камунальнай гаспадарцы дапамагала. Гэтай колькасці накрывак хапіла на ўзоры паміж вокнамі, на вуглы, на франтон і агароджу кветніка.

Сваё дызайнерскае рамяство Раман практыкуе зімой. На фанерныя лісты наносіць эскіз, дакладна вымярае прастору і шрубавёртам прымацоўвае накрыўкі (гэта ж колькі трэба шрубаў?!). Сіметрыя павінна быць ідэальная. Потым гатовую мазаіку прыбівае да сцяны дома. І гэтак ад зімы да зімы, з году ў год. Тры зімы спатрэбілася, каб нарэшце на фасадзе з'явіўся выразны малюнак, падобны на арнамент. Але работа яшчэ не скончана, таму Раман будуе планы і на гэтую, і на будучую зіму. А таму па-ранейшаму збірае галоўны матэрыял для свайго праекта — бутэлечныя накрыўкі.

Анатоль Кляшчук, фота аўтара

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Пра бунт малога, выпадак на ферме і цікавае выступленне на вяселлі.

Грамадства

Астравец: як будуецца горад энергетыкаў

Астравец: як будуецца горад энергетыкаў

Пуск першага энергаблока Беларускай АЭС плануецца на канец 2019 года.

Грамадства

Што могуць рэгіёны?

Што могуць рэгіёны?

Савет Рэспублікі працягвае выязныя пасяджэнні ў абласцях. Парламентарыі наведалі Гродзеншчыну.

Грамадства

Ад педагога залежыць, як «будзе гучаць мелодыя»

Ад педагога залежыць, як «будзе гучаць мелодыя»

Медыяпраект «Мая малая Радзіма, або Чаму я стаў педагогам?» запусцілі ў БДПУ.