19 Чэрвень, аўторак

Вы тут

Пад лупай эксперымента


Ну што, спрэчкі нарэшце скончыліся? Разам з летам. А то, памятаеце, яшчэ зусім нядаўна на ўсіх кухнях і ў курылках толькі і гучала: вой, холадна, вой, горача, дажджоў няма, дажджы пайшлі... («У інтэрнэце ныюць: «самотна летам дома сядзець», «лета праходзіць дарэмна» і г. д. Людзі, вы на працу ўладкуйцеся — і лета нават не заўважыце!») І тое праўда, калі ў цябе шмат работы, нюансы надвор'я — паняцце другаснае. («—Як вы правялі лета? — Позіркам...») Вось узяць хоць бы тых жа даследчыкаў, найперш, — у галіне чалавечых стасункаў. Ім што халадэча, што спёка — аніякай розніцы, шчыруюць на ніве кахання і сексу, як заведзеныя. («Назіраў тры дні за мурашнікам. Ні планёрак, ні нарад. І галоўнае — усе працуюць» .) Часам ужо так і хочацца сказаць словамі чэмпіёнаў Вышэйшай лігі, каманды КВЗ з БДУ пра сабачку, які дае малако: «Хопіць ужо, Сярожа!» А ён усё носіць і носіць...» І не спыніць жа навукоўцаў! Як тую жанчыну падчас спрэчкі! («Выдаляеш усе акаўнты, выкідваеш тэлефон, з'язджаеш жыць у вёску. Зімой уначы паштальён прыносіць табе пісьмо: «Я яшчэ не ўсё сказала!»).


Так, сёлетні год фактычна паставіў над усімі намі эксперымент па надвор'і. («Лета — гэта цудоўная магчымасць загараць, калі ідзеш на працу».) Дык вось, пакуль мы з вамі навіны «нябеснай канцылярыі» абмяркоўвалі, даследчыкі за нашымі спінамі такога «накруцілі»... («Ёсць цудоўнае выказванне: душы прыгожыя парывы... Дык вось «душы» — гэта дзеяслоў».) Паверце, нічога не маю супраць саміх навукоўцаў, нават крышачку зайздрошчу іх цяжкай, але такой цікавай працы! Гэта наймілейшыя людзі, улюбёныя ў сваю справу. («Шчаслівы чалавек — той, хто, вітаючыся, гаворыць «добрай раніцы» абсалютна шчыра, нават калі гэта раніца панядзелка».) Вось толькі вынікі іх высілкаў часам здзіўляюць.(«Чым цішэй вір, тым больш прафесіянальныя ў ім чэрці».)

Напрыклад, апошнім часам многія вучоныя часта задумваюцца пра тое, ці можна займацца сексам у космасе. («— Я ўчора нападпітку была, ты не памятаеш, паміж намі нічога не было? — Не! Нічога не было! — Што ж табе так не шанцуе...») Па меркаванні навуковых супрацоўнікаў з Універсітэта Андэрсана (ЗША), заняцце каханнем у космасе прынясе партнёрам толькі непрыемныя адчуванні і галоўная прычына таму (увага, нечакана!) — бязважкасць і другі закон Н'ютана. Бог з ім (даруйце за каламбур), з апошнім, мяне галоўнае цікавіць — а дзе доказная база? Ніякіх спасылак на канкрэтных добраахвотнікаў, адна сухая тэорыя. Ці ад нас штосьці хаваюць? («Лепшыя моманты ў жыцці чалавека адбываюцца па-за межамі сацыяльных сетак».)

Але вернемся на Зямлю, тут у нястомных даследчыкаў куды большае і разнастайнае поле для дзейнасці. Няхай сабе эксперыменты і традыцыйныя, галоўнае — абвясціць каторы раз пра іх вынікі. («Чарговы допінгавы скандал адбыўся на алімпіядзе па рускай мове».) Вучоныя з Каліфарнійскага ўніверсітэта апыталі жанчын ад 18 да 35 гадоў з нагоды ўпадабанага імі памеру мужчынскай годнасці. Не будзем пра даўжыню, калі коратка (зноў даруйце за каламбур), то для працяглых стасункаў можна і менш. Калі для адной ночы і экстрыму — больш. («Сёння свята ў дзяўчат, а заўтра будзе сорамна».)

Асацыяцыя амерыканскіх псіхолагаў пайшла далей і правяла ананімнае апытанне сярод жанчын розных сацыяльных груп і ў вялікім дыяпазоне ўзростаў (ад 28 да 55 гадоў) на тэму «Колькі сексу вам неабходна ў жыцці, каб адчуваць сябе сексуальна паўнавартаснай?») Вынікі ўразілі даследчыкаў настолькі, што аналагічныя эксперыменты правялі яшчэ ў шэрагу краін. Калі зноў жа без канкрэтных лічбаў («Усе ведаюць, што секс карысны для здароўя, але не ўсе ведаюць, што з 31-й хвіліны...») найбольш распаўсюджаны адказ паўсюдна гучаў так: чым больш, тым лепш! («Ва ўсіх жонкі як жонкі, а ў гэтай ніколі галава не баліць», — стомлена прашаптаў муж, зачыняючы за сабой дзверы ў спальню».) І быццам бы пад гэтыя выкладкі не падкапаешся — сур'ёзныя ж мужы працавалі. Хто ж падазраваў, што жанчыны заведзеныя на секс не менш за мужчын, як прынята лічыць. («Мне пара перасПаць думаць пра яе».) Але як жа жыццё? («— У цябе бываюць прыступы ляноты? — У мяне бываюць прыступы актыўнасці, лянота ў мяне пастаянная...») Гэта з аднаго боку. («Жонка мужу: «Зарплату атрымаў? Калі аддасі?» Сужэнец з яхідствам: «Пасля, сёння галава баліць...»)

А яшчэ ў інтэрнэце з'явілася аўдыябібліятэка... жаночых аргазмаў. Яе стваральнікі лічаць, што сексуальныя сцэны ў кіно і фільмах «для дарослых» сфарміравалі ў грамадстве няправільнае ўяўленне пра тое, як выглядае і гучыць у ложку жанчына. Маўляў, многія чакаюць ад партнёра нейкай тэатральнасці і вельмі здзіўляюцца, калі гэтага не адбываецца. Праект пазіцыяніруецца як асветніцкі: можна не толькі паслухаць чужое, але і дадаць свой трэк. («— Ало, пажарная? — Так. — У нас тут агонь! — Усё агонь? — Увогуле агонь! — Прыемнага адпачынку!»)

...Што я думаю наконт усіх гэтых эксперыментаў? Ды нічога, мной кіруе выключна «профільная» цікаўнасць. Бо кожны ў жыцці — сам ініцыятар і даследчык. («— Розачка, а што вы робіце сёння вечарам? Толькі не падумайце нічога такога... А калі падумаеце, дык як вам мая ідэя?») Гэта я так, у якасці той самай ідэі...

Кастусь ХАЦЕЛАЎ-ЗМАГЕЛАЎ

Фота Сяргея НІКАНОВІЧА

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Калі адукацыя «захрасне» ва ўчарашнім дні, лічбавае грамадства не свеціць

Лічбавая трансфармацыя — не мода і не часовая з'ява.