30 верасня, серада

Вы тут

Пагоркі, якія адмаўляюць законы фізікі


На некаторых участках дарогі лепш верыць свайму вестыбулярнаму апарату, а не вачам: пейзаж здольны прымусіць чалавека паверыць, што высока — гэта нізка і наадварот.


На Зямлі ёсць дзясяткі месцаў, дзе ў гравітацыі, здаецца, збіваюцца настройкі: для таго каб спусціцца з гары, веласіпедыстам у такіх месцах даводзіцца налегчы на педалі, а машына, пакінутая на «нейтралцы», коціцца ўверх па схіле. Раней гэтыя цуды тлумачылі выхадкамі ведзьмаў, потым — велізарнымі магнітамі і загадкавымі ўрадавымі эксперыментамі. На самай справе гэта пейзаж жартуе з чалавечым зрокам. Адзін з такіх «гравітацыйных пагоркаў» знаходзіцца ў Ірландыі. Ухіл дарогі ў гэтым месцы невялікі, але адчувальны: яго адчуваюць пешаходы і веласіпедысты, ды і кіроўца можа падмануцца. Дарога «пад гару» патрабуе тут значна больш намаганняў, чым шлях уверх па схіле. Геадэзісты прыязджалі сюды з тэадалітам і высветлілі, што на самай справе супярэчнасці няма. Участак дарогі, які здаецца падножжам узгорка, у сапраўднасці з'яўляецца яго вяршыняй і знаходзіцца на вышыні 30 метраў над узроўнем мора. Але вочы адмаўляюцца ў гэта верыць.

Некалькі гадоў таму туды прыехаў псіхолаг з Ютуб-канала Scіence Channel і растлумачыў, што ўся справа ў асаблівасцях рэльефу, а менавіта ў тым, што ні з аднаго месца на дарозе не відаць гарызонту. Уяўленне пра тое, як размяшчаецца ўяўная прамая гарызонту, складваецца па лініях навакольных пагоркаў: мозг мяркуе, што некаторыя з ліній раўналежныя гарызонту, хоць на самай справе яны знаходзяцца пад ухілам.

Іван Купарвас

hvir@zviazda.by

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Злачыннае «паляванне». Як абаранiць сябе ад «аматараў чужой маёмасцi»?

Злачыннае «паляванне». Як абаранiць сябе ад «аматараў чужой маёмасцi»?

Валоданне нейкiмi рэчамi азначае i тое, што на iх могуць паквапiцца староннiя. Няма рознiцы, што гэта — мабiльны тэлефон, сумачка цi бензатрымер. 

Грамадства

Ветэран патрульна-паставой службы міліцыі расказвае пра службу ў 90-я гады

Ветэран патрульна-паставой службы міліцыі расказвае пра службу ў 90-я гады

Служба гэтая вельмi напружаная — трэба пастаянна быць у курсе ўсяго, што адбываецца на тэрыторыi даручанага раёна, трымаць кантакт з мясцовымi жыхарамi.