Вы тут

Рафіс Гізатулін. Крыжаванка


У кабінет дырэктара ўвайшоў вусаты хлопец. Ханан Ханавіч на імгненне падняў галаву і зноў стаў нешта пісаць.

— Добры дзень, — сказаў наведвальнік. — Я чуў, што вам шафёр патрэбен...

— Пачакай, — адказаў Ханан Ханавіч. — Зараз... Та-ак... Віно, пяць літар. «Партвейн»? Не, тут восем...

Хлопец ажывіўся:

— Можа, «Агдам»?

— А-г-д-а-м... Глядзі ты, правільна, — згадзіўся дырэктар.

— А на літару «эр» віно не ведаеш? Сем літар...

— «Рыслінг»?

— Падыходзіць! А з дзевяці літар не падкажаш? Таксама сухое. Апошняя — «і».

— Ну, тут і думаць няма чаго: «Ркацытэлі».

Хлопец зазірнуў у крыжаванку праз плячо дырэктара і стаў вадзіць пальцам па клетках.

— Трэцяе па гарызанталі — «Вермут», сёмае па вертыкалі

— «Хванчкара»... Восьмае — «Санцадар»...

— Малайчына, — сказаў Ханан Ханавіч. — Можаш ісці.

— Куды? — не зразумеў хлопец. — Я чуў, вы шафёра шукалі...

— Шукаў, — уздыхнуў дырэктар. Ды разумееш, мне такі шафёр патрэбен, каб гэтую крыжаванку разгадаць не мог...

 

Пераклад з рускай Веранікі МАНДЗІК.

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Надзея для Вары

Надзея для Вары

Калi хварэюць блiзкiя, гэта заўсёды гора, але няма гора большага, чым калi хварэюць дзецi. 

Грамадства

Андрэй Раўкоў: Я не марыў быць генералам

Андрэй Раўкоў: Я не марыў быць генералам

Мiнiстр абароны — пра складаны шлях да генеральскiх пагонаў, перспектывы развiцця беларускай армii i мiрнае неба над галавой.