21 верасня, панядзелак

Вы тут

Будні інспектара ДПС


Атрымліваць задавальненне ад таго, што робіш; не баяцца шукаць сябе і заўсёды памятаць пра паважлівае стаўленне да людзей. Такімі прынцыпамі ў жыцці і на працы кіруецца малады інспектар ДПС, з якім нам удалося трапіць на дзяжурства.


Тваё і не тваё

— Сядайце хуценька, працы шмат. Нас ужо чакаюць, — акідваючы мяне позіркам, кажа лейтэнант Максім Какоеў, інспектар ДПС АДАІ Цэнтральнага РУУС г. Мінска.

Каму мы так былі патрэбныя, стала зразумела праз некалькі хвілін: невялікае ДТЗ у двары дома па вуліцы Заслаўскай.

— Тут заўсёды раніцай раз'ехацца проста немагчыма! Побач дзіцячы садок і школа. І кожны сваё дзіця пад самыя дзверы падвезці хоча, — пачынае апраўдвацца віноўнік.

Максім выслухоўвае адзін бок, другі. Затым пачынае афармляць ДТЗ, просіць ва ўладальнікаў аўтамабіляў запоўніць і падпісаць усе неабходныя дакументы.

Малады інспектар трымаецца так упэўнена і прафесійна, што здаецца — за яго плячыма дзясяткі гадоў службы.

— Інспектарам ДПС я працую ўсяго два гады, але гэтага часу хапіла, каб зразумець, як трэба паводзіць сябе з людзьмі. Галоўнае — паважлівае стаўленне. Чалавек павінен адчуць, што, выконваючы свае службовыя абавязкі, ты хочаш дапамагчы, — расказвае Максім па дарозе на другі выклік.

Да пагонаў хлопец «прыйшоў» не адразу. У школьныя гады ўвогуле хацеў звязаць сваё жыццё са спортам. Каля васьмі гадоў сур'ёзна займаўся фехтаваннем. Па парадзе трэнера паступіў у Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры. Размеркаванне адпрацаваў у спартыўным клубе «Армія», але зразумеў, што хоча чагосьці іншага.

— Толькі спрабуючы, можна вызначыць, што тваё, а што дакладна прызначана для іншых. Я, напрыклад, зразумеў, што выкладанне — гэта не мой шлях, — дадае Максім.

У той жа час малады інспектар прызнаецца, што прафесія педагога вельмі дапамагае яму цяпер на службе. Зразумела, псіхалогія дзяцей, з якімі ён працаваў дагэтуль, і дарослых розная, але база адна.

Спорт лішнім не бывае

Экіпаж ДПС звычайна складаецца з двух інспектараў. Пра тое, ці цяжка спрацавацца з напарнікам, Максім адказвае адразу — не.

— Мы робім агульную справу, якія могуць быць рознагалоссі? — тлумачыць хлопец. — Увогуле, на нашай працы няма калі адносіны высвятляць ці на кагосьці коса глядзець.

Як расказаў Максім, шчыльны працоўны графік і вялікія нагрузкі ні сіл, ні часу не пакідаюць на фехтаванне. Але спорт лішнім не бывае.

— Спорт загартоўвае. Робіць цябе мацнейшым як фізічна, так і маральна. А гэта на службе заўсёды спатрэбіцца, — лічыць інспектар.

На штрафстаянку за сваёй машынай мужчына гадоў сарака прыехаў, відаць, не ў настроі. Яго можна зразумець: ён спазняецца на вельмі важную сустрэчу... Але паркаваць аўто ў забароненым месцы ніхто яго не прымушаў. Менавіта такога пункту гледжання прытрымліваецца інспектар ДПС.

Максім запаўняе ўсе неабходныя дакументы і кажа, што як толькі прыступіў да службы, гэта было самае цяжкае. Цяпер з закрытымі вачыма можа сказаць, што і ў якім кутку трэба пісаць, а спачатку ўсё было куды складаней.

— Права на памылку, можна сказаць, няма. Закрэсліваць альбо замазваць нешта нельга, — кажа хлопец.

«Гісторыі» ад кіроўцаў

— Хрысціна Міхайлаўна, чаму за рулём па мабільным тэлефоне размаўляем? — трымаючы ў руках правы бялявай жанчыны, пытаецца Максім.

— Мне муж патэлефанаваў! Сын захварэў, дык ён пытаўся, якія лекі яму даць, — адказвае парушальніца.

Максім гаворыць, што якіх толькі гісторый за час працы інспектарам ДПС не наслухаўся ад кіроўцаў! Зразумела, што ёсць у гэтым «спісе апраўданняў» і праўда, але хвалюе яна мала. Кожнага не пашкадуеш, а парадак на дарозе падтрымліваць трэба.

— Успрымаюць кіроўцы нас па-рознаму. Адны разумеюць, што мы робім сваю справу, іншыя нават слухаць не хочуць. Аднак я ўсё ж такі думаю, што ўдзячных нам людзей больш, — гаворыць інспектар ДПС.

Максім расказвае, што яму больш падабаюцца начныя дзяжурствы. Лёгкімі іх не назавеш, але прыцягвае тое, што горад пачынае «дыхаць» неяк па-новаму. Хлопец прызнаецца, што па прычыне пастаяннай занятасці вельмі рэдка ездзіць на сваю малую радзіму ў Віцебскую вобласць.

— Вядома, хацелася б дома бываць часцей, але я разумею, што менавіта цяпер той час, калі трэба працаваць над сабой. Закладваць падмурак на будучыню, удасканальвацца ў тым, што ты робіш, — дзеліцца малады інспектар ДПС.

У голасе і інтанацыях Максіма на працягу ўсёй нашай, хай і нядоўгай, размовы адчувалася задавальненне ад таго, чым ён займаецца. Магчыма, яшчэ эмацыянальна не выгараў? Ці чалавек проста знайшоў сваю справу.

Фота Сяргея НІКАНОВІЧА

Загаловак у газеце: Парадак на дарозе

Выбар рэдакцыі

Культура

У выдавецтве «Мастацкая лiтаратура» выйшла кнiга Аляксандра Радзькова «Мой фiзмат»

У выдавецтве «Мастацкая лiтаратура» выйшла кнiга Аляксандра Радзькова «Мой фiзмат»

Пра калег — настаўнiкаў, старэйшых таварышаў, паплечнiкаў распавядае доктар педагагiчных навук, прафесар матэматыкi, заслужаны дзеяч навукi Рэспублiкi Беларусь.

Грамадства

Тураўскі крыж упершыню будзе прадстаўлены 26 верасня

Тураўскі крыж упершыню будзе прадстаўлены 26 верасня

На свята Узнясення Крыжа Гасподняга, падчас вячэрняй службы ў Мінскім кафедральным саборы.

Грамадства

Як і чым жыве колішняя «памідорная сталіца» Беларусі?

Як і чым жыве колішняя «памідорная сталіца» Беларусі?

Каб адчуць, чым organіc food адрозніваецца ад звыклых для сучаснага гараджаніна прадуктаў, дастаткова пакаштаваць памідоры ў Савічах і параўнаць іх з таматамі з гіпермаркета.

Грамадства

Генеральны дырэктар РУП «Белпошта» Святлана Юркевіч: Мы будзем развіваць перш за ўсё паштаматы

Генеральны дырэктар РУП «Белпошта» Святлана Юркевіч: Мы будзем развіваць перш за ўсё паштаматы

На працягу многіх дзесяцігоддзяў пошта асацыіравалася з традыцыйным наборам паслуг — лістамі, пасылкамі, газетамі, пенсіямі... Але сучасныя тэхналогіі ўсё больш уваходзяць у наш побыт.